İktidar ekonomik başarılarla övünürken, muhalefetteki SDSM basit bir soru soruyor - öyleyse, halkın parası neden giderek azalıyor? Partiye göre yaşam maliyeti yükseliyor, maaşlar yetişmiyor ve altyapı için duyurulan milyarlar yalnızca yeni faiz getirecek, kalkınma değil.

Öne sürdükleri rakamlar küçük değil. Yaşam maliyeti mayısta yıllık bazda yüzde 4,8, perakende fiyatları yüzde 5,6 arttı. Gıda, fatura ve ulaşım için günlük masraflar sıradan yurttaş için giderek ağırlaşıyor; muhalefete göre yeni koruyucu önlemler ise yok.

En sert eleştiri, on yıllık 10 milyar euroluk plana yönelik. SDSM, hükümetin iki yılda zaten 2,3 milyar euroluk yeni kamu borcu eklediğini ve planın toplam borcu 12-13 milyara çıkarabileceğini öne sürüyor. Bu paraya karşılık, hatırlatıyorlar, koca bir on yıl için yalnızca 57 kilometre otoyol öngörülüyor - yılda yaklaşık 5,7 kilometre, ki bunu „son derece yetersiz" olarak değerlendiriyorlar.

Elbette bu muhalefetin sesi ve bu çekinceyle okunmalı - iktidar dışındaki partiler rakamları her zaman daha karanlık görür. Ama rakamların bir kısmı doğrulanabilir ve siyasi renge bağlı değil: maliyetler gerçekten maaşlardan daha hızlı yükseliyorsa, „para nerede" partizan bir soru değil, her hanenin bütçe sorusudur. Ve iktidarın buna şimdilik açık bir yanıtı yok.