Sistemet e mbrojtjes ajrore të NATO-s më 5 mars 2026 përgjuan dhe shkatërruan një raketë balistike të lëshuar nga Irani, e cila kishte fluturuar mbi Irak dhe Siri para se të rrëzohej para hyrjes në hapësirën ajrore turke. Fragmentet ranë në rajonin kufitar me Sirinë në jug të Turqisë, pa viktima të raportuara.

Një zyrtar turk deklaroi se Ankaraja beson se raketa ishte në fakt e drejtuar drejt bazës ushtarake britanike në Qipro, por devijoi nga kursi para se të përgjohej. Irani mohon lëshimin dhe pretendon se Turqia është "vend miqësor".

Reagimi i Ankarasë ishte i mprehtë – Ministria e Jashtme thirri ambasadorin iranian, dhe Ministri Hakan Fidan personalisht dërgoi notë proteste tek Teherani duke kërkuar të "shmangë çdo hap që mund të çojë në eskalim të konfliktit".

Presidenti Erdogan deklaroi se Turqia "nuk lë asgjë rastësisht" kur bëhet fjalë për sigurinë e kufirit dhe hapësirës ajrore, dhe se do të reagojë "vendosmërisht dhe pa hezitim" ndaj veprimeve armiqësore të mëtejshme.

NATO mbështeti plotësisht Turqinë. Zëdhënësja Alison Hart dënoi "sulmet e pamatura" të Iranit në rajon dhe konfirmoi qëndrimin "të fortë" mbrojtës të Aleancës. Sekretari i Shtetit i SHBA-së Marco Rubio kontaktoi personalisht Fidanin dhe deklaroi se sulmet ndaj territorit sovran turk janë "të papranueshme".

Analistët vënë në dukje se pozita e Ankarasë është delikate – Erdogan kishte dënuar më parë sulmet amerikano-izraelite ndaj Iranit, ndërkohë Fidan kritikoi kundërmasat iraniane në Gjiri. Nëse Irani synon me qëllim territorin turk, analistët paralajmërojnë se Ankaraja do të konsiderojë "një përgjigje të drejtpërdrejtë të saj".