Lajmet për mbylljen e Ngushticës së Hormuzit dhe eskalimin e konfliktit në Lindjen e Mesme shkaktuan blerje paniku tek shoferët britanikë. Njerëzit grumbullojnë karburant, me radhë të gjata në stacionet e karburantit në të gjithë vendin dhe Londër – disa me kanisterë.

30% e tregtisë detare botërore me naftë dhe 20% e tregtisë me gaz natyror kalon nëpërmjet Ngushticës së Hormuzit. Katari, një nga eksportuesit kryesorë të gazit natyror të lëngshmërizuar, tashmë ka thirrur "forcën madhore" dhe ka ndaluar dërgesat sipas kontratave.

Evropa po eksploron intensivisht rrugë alternative furnizimi: nëpërmjet Kanalit të Suezit (ku kapacitetet janë nën presion), rreth Afrikës (më gjatë dhe ndjeshëm më shtrenjtë), ose duke diversifikuar drejt furnizuesve më të afërt në tregje që nuk varen nga Gjiri.

Analistët e naftës paralajmërojnë se Evropa është veçanërisht e cenueshme ndaj çmimeve të gazit natyror. Furnizimet nëpërmjet tubacioneve nga Afrika e Veriut dhe Norvegjia mund të mbushin pjesërisht boshllëkun, por jo plotësisht dhe afatgjatë pa marrëveshje kontraktuale shtesë.

Instituti kërkimor Finance Think vlerëson aktualisht parashikimin e një "tronditjeje të pashmangshme globale të naftës" si të parakohshme, por paralajmëron se bllokada e zgjatur do të ketë pasoja serioze, veçanërisht për vendet shumë të varura nga importet e energjisë.