Analitičar Edvard P. Džozef naziva ambiciju Srbije za članstvo u Evropskoj uniji "Vučićevom farsom". Prema njegovim rečima, Beograd koristi retoriku članstva kao paravan dok istovremeno jača veze sa Rusijom i Kinom.

Srbija je za 12 godina otvorila samo 22 od 35 pregovaračkih poglavlja, dok je Albanija to učinila za jednu godinu. Džozef navodi zastrašivanje, kontrolu medija i populizam kao ključne prepreke.

Protest od 15. marta bio je najveći u istoriji Srbije, a usledio je državni represivni odgovor.