Ministri i bujqësisë Borçe Serafimovski thotë se blerja e rrushit rrjedh pa pengesa. Ka edhe shifra për ta mbështetur: mbi 54 milionë kilogramë rrush janë tashmë në verari vendase dhe në eksport. Katërmbëdhjetë verari kanë blerë mbi 35 milionë kilogramë - 15 milionë të kuq dhe 20 milionë të bardhë. Nga mbjelljet e veta kanë përpunuar edhe 7 milionë, veraritë familjare 1,5 milionë, ndërsa janë eksportuar mbi 10,5 milionë kilogramë rrush vere dhe tryeze.

Po atë ditë, në Tremnik afër Negotinës, vreshtarët tregonin një histori krejt tjetër.

Vranaci po prishet, i bardhi blihet 14 denarë

Në takim me kryetarin e LSDM-së Venko Filipçe, vreshtarët alarmuan se rrushi i zi i sortës vranac nuk blihet fare dhe po u prishet nëpër vreshta, ndërsa rrushi i bardhë blihet nga 14 denarë për kilogram.

Katërmbëdhjetë denarë. Kjo është më pak se një e katërta e euros për një kilogram rrush që kërkon një vit të tërë punë, spërkatje, krasitje, ujitje dhe vjelje.

Filipçe vlerësoi se vreshtarët shohin si mundi dhe mjetet e investuara u shkatërrohen para syve, ndërsa pushteti nuk sjell masë që do t'u ndihmonte. Sipas tij, kjo nuk është problem vetëm i rrethit të Negotinës, por gjendje në të gjithë vendin.

Dy të vërteta në të njëjtën ditë

Të dyja pohimet mund të jenë të sakta njëkohësisht, dhe pikërisht kjo është pjesa më e pakëndshme e kësaj historie. Mund të jetë e vërtetë se 54 milionë kilogramë janë blerë - dhe njëkohësisht e vërtetë se vranaci në vreshta konkrete në fshatra konkrete po kalbet.

Serafimovski kritikoi që nga raste të izoluara po konstruktohet një pamje se blerja po zhvillohet me vështirësi dhe theksoi se Inspektorati Shtetëror bën kontrolle të përditshme në vendet e grumbullimit. Në rregull. Por „rast i izoluar“ është kategori që përcaktohet me të dhëna, jo me deklaratë. Sa tonë vranac kanë mbetur pa u blerë? Te sa prodhues? Në atë pyetje shifra e 54 milionë kilogramëve nuk përgjigjet.

Propozimet që nuk kaluan

LSDM-ja qysh në fillim të blerjes propozoi tri gjëra: rritjen e çmimit të blerjes për 5 denarë për kilogram, heqjen e zbritjes tetëpërqindëshe që kërkohet për pagesë më të shpejtë, dhe blerje intervenuese nga shteti të rrushit të zi që mbetet i pashitur. Qeveria nuk i pranoi.

Filipçe tani paralajmëroi një masë të re propozim në Kuvend, mbi bazën e gjendjes në terren - sa vreshtarë kanë dorëzuar, sa jo, sa rrush po prishet nëpër ara dhe nga shiu.

Shifra që e rrotullon diskutimin

Në të njëjtën fjali me problemet e vreshtarëve, Filipçe përmendi edhe shumën prej 5,5 milionë eurosh që pushteti e ndau për koncertin e Dejvid Getës. Kjo është krahasim politik dhe duhet lexuar si i tillë - buxhetet nuk janë një qese e vetme.

Por vreshtaria është një nga degët e orientuara drejt eksportit me të cilën vendi mburret kur i duhet një e dhënë për eksportin. Nëse çmimi prej 14 denarësh mbetet edhe vitin e ardhshëm, sipërfaqet e zvogëluara nuk do të jenë çështje politike - do të jenë aritmetikë.