Tortilja spanjolle me patate nuk ka nevojë për prezantim - me qepë apo pa, më shumë ose më pak e shtrënguar, e ngrohtë ose në temperaturë dhome. Por pikërisht sepse është kaq e njohur, duron edhe lojë. Në baret dhe tavernat spanjolle me vite qëndronin në vitrina tortilja të mbushura dhe të mbuluara, e tani po rikthehen. Baza është e njëjtë për të tri versionet: patate, vezë, qepë dhe vaj ulliri i mirë. Gjithçka tjetër është mbindërtim.

Baza. Për një tigan 24 centimetra dhe 4 deri në 6 racione si gjellë kryesore nevojiten 700 gramë patate, gjysmë qepe, 7 vezë të mëdha dhe një e verdhë veze, rreth 500 mililitra vaj ulliri dhe kripë. Patatet priten në feta të njëtrajtshme 2-3 milimetra, qepa në rripa të hollë. Vendosen në vajin e nxehur me pak kripë dhe gatuhen në temperaturë mesatare 20-25 minuta, duke i përzier me kujdes, derisa patatja të bëhet krejt e butë, por pothuajse pa ngjyrë. Ky është sekreti: patatja nuk skuqet derisa të marrë ngjyrë kafe, por zihet ngadalë në vaj. Pastaj kullohet disa minuta, ndërsa vaji kullohet dhe ruhet për diçka tjetër.

Vezët rrihen lehtë me të verdhën dhe pak kripë, shtohen patatet dhe masa pushon 5 minuta. Në një tigan që nuk ngjit, me një lugë nga vaji i ruajtur, tortilja shtrëngohet në temperaturë mesatare rreth 3 minuta, derisa skajet të forcohen, pastaj kthehet me ndihmën e një pjate dhe piqet edhe 2-3 minuta nga ana tjetër. Nëse do të shkojë me mbushje të ftohtë, mesi duhet të jetë i shtrënguar dhe tortilja plotësisht e ftohur para mbushjes.

Me proshutë, çedar dhe mocarelë. Grili i furrës ngrohet në 220 gradë. 120 gramë proshutë e prerë në rripa skuqen në tigan pa vaj 4-5 minuta dhe kullohen në letër. Tortilja e sapopjekur vendoset në enë për furrë, mbi të shpërndahen nga 100 gramë çedar dhe mocarelë të grira, pastaj proshuta, dhe gratinohet 3-4 minuta, derisa djathi të shkrihet dhe të fillojë të marrë ngjyrë. Shërbehet menjëherë, me pak piper të zi të sapobluar. Gratinimi i shkurtër është i rëndësishëm: djathi shkrihet, ndërsa tortilja nuk e humb mesin kremoz.

Me ton dhe speca të pjekur. Ky është versioni më i afërt me atë të vitrinave të vjetra. 250 gramë ton në vaj ulliri, i kulluar mirë, thërrmohet dhe përzihet me 5-6 speca piquillo të pjekur të grirë imët, 150 gramë majonezë të bërë me vezë të pasterizuara dhe pak piper. Mbushja shtrihet mbi tortiljën e ftohur, duke lënë rreth një centimetër buzë të lirë. Nga dy vezë të rrahura me kripë, në të njëjtin tigan 24 centimetra me një lugë çaji vaj, bëhet një omletë e hollë e rrumbullakët dhe, ndërsa është e shtrënguar por ende elastike, lëshohet mbi mbushjen si kapak. Ruhet në frigorifer deri në shërbim.

Me sallatë jeshile dhe domate. Varianti më i freskët: gjysma e 120 gramëve majonezë shtrihet mbi tortiljën e ftohur, mbi të 6 gjethe të brendshme sallate romane të prera në rripa të hollë dhe dy domate mesatare në rrathë, pak kripë, pastaj pjesa tjetër e majonezës. Sipër shkon sërish një omletë e hollë nga dy vezë. Sallata duhet të jetë mirë e tharë, ndërsa domatet të pjekura por të forta, përndryshe uji e prish mbushjen. Receta këtë „kapelë“ e quan txapela, si bereta baske.

Tortiljat me mbushje të ftohtë mund të përgatiten disa orë më parë, ruhen të mbuluara në frigorifer dhe duhet të hahen brenda 24 orëve, ndërsa nxirren 10-15 minuta para shërbimit. Ajo me sallatë montohet menjëherë para ngrënies, ndërsa e gratinuara është më e mira menjëherë. Patatet dhe vezët në tigan i njeh çdo kuzhinë ballkanike - por pak kush e ka menduar t'i vërë kapelë.