Aleksandar Vuçiq, deri para pak kohësh president i Serbisë, tani dëshiron të jetë kryeministër. Në mbrëmjen e 3 tetorit e mbushi Arenën e Beogradit me mijëra mbështetës, të cilët pas himnit „Bože pravde“ e pritën me thirrjet „Aco Srbine“ dhe „Fitore“, ndërsa ai mbajti një fjalim që tingëllonte si program i një njeriu që vitet e fundit ka qenë në opozitë, e jo në krye të shtetit.

Fjalimi nisi me falënderim për kryeministrin sllovak Robert Fico për mbështetjen. Fico ishte paralajmëruar si mysafir i tubimit, por në fund e anuloi ardhjen. Mbështetja, pra, mbërriti pa mysafirin.

Pastaj vijoi një listë premtimesh. Qeveri me vetëm 12 ministra, e cila do të jetë „mbi rrota“ - çdo ditë në terren, „e jo të shëtisni nga Parisi në Londër dhe të luani njerëz të mëdhenj“. Funksionarët komunalë do të duhet të shkojnë në fshatra dy herë në ditë, në vend të një ose dy herë në muaj. Shtëpi shëndeti të reja ose plotësisht të rinovuara, barna të reja për sëmundje të rralla, para të mëdha për kanalizime fekale dhe atmosferike, ligj të veçantë për jugun e Serbisë dhe mendime për centrale bërthamore të vogla dhe të mëdha. „Puset po thahen, njerëzit nuk do të kenë ujë“, paralajmëroi ai.

E gjithë kjo tingëllon bukur. Por mbetet pyetja e pashmangshme: kush e drejtonte Serbinë ndërsa puset thaheshin, ndërsa ministrat shëtisnin nëpër Evropë? Vetë Vuçiq pranoi se „njeriun e vogël rrallëkush e dëgjon“ dhe se kjo është „gjëja e parë që duhet të ndryshojë“. Rrallë shihet një politikan që i kritikon kaq bindshëm pasojat e kohës kur vetë ishte në pushtet.

Mesazhet më të zëshme ishin për fqinjët. „Nuk do të themi se gjuha kroate na është zyrtare në vend të serbishtes, nuk do të këndojmë këngët e Thompson-it, i kemi këngët tona të bukura, Vidovdanin tonë“, tha Vuçiq dhe shtoi se Serbia „kurrë nuk ka qenë në anën e nazistëve“. Ai i falënderoi serbët e Kosovës, „heronj që e ruajnë emrin dhe mbiemrin e tyre“, dhe u mburr se nuk ia ekstradoi asnjë serb Tribunalit të Hagës.

Lista studentore, sipas tij, ka marrë „para të mëdha nga jashtë“ për të „nxitur urrejtje“ mes qytetarëve. Menjëherë pas kësaj kërkoi respekt ndaj tyre: „Ata për ne janë njerëz, e jo jonjerëz, vetëm kundërshtarë politikë.“ Premton se do t'u shtrijë dorën më 26 tetor - nëse lista e tij „Serbia e Bashkuar“ fiton në zgjedhjet një ditë më parë.

Dorë ndaj kundërshtarit, por vetëm pasi ta ketë mundur, dhe akuzë për para të huaja e ndjekur nga thirrje për respekt - Ballkani e di këtë retorikë përmendësh. Nëse votuesit në Serbi do ta pranojnë edhe një herë, do të dihet më 25 tetor.