Ata ishin dy, kurse unë dhe vëllai vetëm

Maqedonia - një shtet ku të gjithë e dinë kush është fajtori, por askush nuk e di çfarë po ndodh vërtet!

Në Maqedoni prej kohësh nuk qeveriset me shifra, analiza dhe strategji. Qeveriset me konferenca për shtyp, akuza të ndërsjella, afera politike dhe muhabete boshe.

Nuk e dimë sa vende parkimi mungojnë në Shkup. Nuk e dimë çfarë transporti publik na duhet, sa autobusë, sa linja dhe me çfarë kapaciteti. Nuk e dimë sa kopshte duhet të ndërtojmë, sa shkolla janë të mbingarkuara dhe sa banesa të reja mund të përballojë infrastruktura ekzistuese.

Ndërtohen ndërtesa, shiten banesa, lëshohen leje, por ku është analiza e plotë për ujësjellësin, kanalizimin, rrjetin elektrik, trafikun dhe shërbimet publike? Sa banesa janë bosh, sa janë në ndërtim, sa janë të pashitura dhe sa i duhen vërtet tregut?

Të dhëna ekzistojnë në institucione të ndryshme, por ku është analiza e vetme, e qasshme publikisht, mbi bazën e së cilës shteti planifikon politikat e veta?

ALTA BANKA - KUSH E DINTE, ÇFARË DINTE DHE KUR E DINTE?

Raportet financiare tregojnë se në fund të shtatorit Alta Banka kishte rreth 183 milionë euro aktive dhe 145 milionë euro depozita. Por sa mjete janë realisht të disponueshme sot? Sa janë likuide, sa janë dhënë si kredi dhe sa të arkëtueshme janë ato?

A do të pësojë Maqedonia dëm financiar? A ka pasur transaksione të dyshimta? A janë transferuar mjete jashtë shtetit? A ekzistonin problemet edhe para shitjes së bankës? Kush e kontrolloi gjendjen financiare dhe kush e miratoi ndryshimin e pronësisë?

Banka Popullore publikon të dhëna dhe siguron se banka është financiarisht e qëndrueshme. Por qytetarët meritojnë një pamje të plotë, të kuptueshme dhe të verifikueshme, jo vetëm siguri verbale.

Dhe ndërsa këto pyetje presin përgjigje, politikanët vazhdojnë me shfaqjen e vjetër.

Ti je fajtor! Jo, ti je fajtor! Të mëparshmit janë fajtorë! Fqinjët janë fajtorë! Të huajt janë fajtorë!

ATA ISHIN DY, KURSE UNË DHE VËLLAI VETËM!

(Shakaja e vjetër maqedonase për djalin që shpjegon një përleshje të humbur - dy kundër dy, e prapë ata ishin më shumë.) Dhe kështu me dekada. Pushteti e akuzon opozitën, opozita e akuzon pushtetin, ndërsa institucionet fshihen pas kumtesave dhe formulimeve burokratike.

Askush nuk paraqet analizë të plotë. Askush nuk vendos qëllime të matshme. Askush nuk shpjegon sa kushton diçka, kush do ta paguajë dhe cilat do të jenë pasojat.

Maqedonia nuk mund të zhvillohet me afera në vend të strategjive, me akuza në vend të përgjegjësisë dhe me teatër politik në vend të institucioneve.

Një shtet që nuk e di çfarë ka, çfarë i mungon dhe sa i kushton çorganizimi i vet, nuk mund ta planifikojë seriozisht të ardhmen e vet.

Dhe derisa dikush të fillojë të përgjigjet me shifra, dokumente dhe rezultate, në vend të muhabeteve boshe, do të vazhdojmë të qëndrojmë në vend.

Dhe në fund sërish të gjithë do të kemi të drejtë, të gjithë të pafajshëm, të gjithë të dëmtuar - e Maqedonia do ta paguajë llogarinë!