Kopshti nuk duhet të flejë deri në mars: dhjetë bimë që lulëzojnë në mes të dimrit dhe çfarë u duhet për t'i mbijetuar të ftohtit

Kur bie ngrica e parë, shumica e tarracave dhe oborreve dorëzohen: vazot zbrazen, kopshti lihet deri në mars. Por nuk duhet. Ka bimë që lulëzojnë pikërisht në muajt më të ftohtë, dhe shumica e tyre nuk kërkojnë serë, por vetëm vendin e duhur dhe pak vëmendje. Ja dhjetë që e bëjnë të ftohtin më të durueshëm për t'u parë.

Ciklamina (Cyclamen coum). Lulëzon nga janari deri në mars, me lule të bardha, rozë ose magenta mbi gjethe të rrumbullakëta, ndonjëherë me vija të argjendta. Ndryshe nga ciklamina që blihet në luleshitore, kjo është e qëndrueshme dhe nuk duhet futur brenda kur ka ngricë. Do gjysmëhije, nën pemë ose shkurre, dhe tokë të pasur me lëndë organike me drenazh të mirë. Zhardhokët nuk mbillen shumë thellë. Toka nuk duhet të thahet plotësisht ndërsa rritet, por as të qëndrojë në ujë. Nëse i përshtatet vendi, me vite përhapet vetë në grupe të vogla.

Kukureku, ose „trëndafili i Krishtlindjes“ (Helleborus niger). Emri gënjen dy herë: nuk është trëndafil dhe nuk është e garantuar se do të lulëzojë pikërisht për Krishtlindje. Lulet e bardha megjithatë vijnë në mes të dimrit. Do hije të lehtë me pak diell gjatë ditës dhe tokë të drenazhuar mirë. Nuk duron as thatësirën as tokën e njomur, ndërsa drenazhi është më i rëndësishëm kur shiu dhe temperaturat e ulëta përputhen. Në vazo vendoseni në vend të mbuluar, por të ndriçuar, të mbrojtur nga moti i keq - kurrsesi në dhomë të ngrohur.

Manushaqet e dimrit. Të verdha, të bardha, vjollcë dhe dyngjyrëshe, ato janë mënyra më e lehtë për ta ngjyrosur ballkonin në nëntor. Blini varietete të kultivuara për këtë sezon dhe shikoni gjethet, jo lulet: bimën me njolla në gjethe ktheheni, sado e lulëzuar të jetë. Lulet e vyshkura këputini bashkë me kërcellin e vogël, që bima forcën ta drejtojë te sythat e rinj. Kështu mund të zgjasë deri në pranverë. Në javët e lagështa ndiqni gjethet dhe hiqni pjesët e sëmura.

Shqopa e dimrit (Erica carnea dhe Erica × darleyensis). Lule të imëta të bardha ose rozë, të përsosura për vazo, kopshte me gurë ose pranë shtegut. Kini kujdes gjatë blerjes: jo çdo shqopë lulëzon në të ftohtë, prandaj kërkoni pikërisht këto lloje. Do vend me diell, sepse në hije të tepërt lulëzon më dobët dhe rrallohet. Drenazhi është kyç, sidomos në vazo të ekspozuara, ndërsa lagështia kontrollohet rregullisht derisa rrënjët të forcohen, madje edhe në muajt e ftohtë. Shumë shqopa kërkojnë tokë acidike, por Erica carnea duron një gamë më të gjerë.

Kamelia sasankua (Camellia sasanqua). Lulëzon nga vjeshta e vonë deri në dimër, varësisht nga varieteti, me lule të bardha ose rozë mbi gjethe që mbeten të gjelbra gjithë vitin. Kërkon tokë acidike, prandaj në oborr me tokë gëlqerore është më mirë të kultivohet në vazo me substrat për bimë acidofile. E mbroni nga era e ftohtë, në fillim në gjysmëhije, e më vonë në vend më me diell. Vera nuk harrohet: sythat për dimër formohen pikërisht atëherë, prandaj ujitja verore është e detyrueshme. Vazot mbrojini veçanërisht nga ngrica e fortë.

Jasemini i dimrit (Jasminum nudiflorum). Lule të imëta të verdha në degë pa gjethe, në mes të dimrit. Ndryshe nga jaseminët e tjerë, nuk ka aromë. Është shkurre e qëndrueshme ndaj të ftohtit, që rritet në diell ose gjysmëhije, në tokë pjellore dhe të drenazhuar mirë, me ujitje të kujdesshme pa mbajtje uji. Nëse e mbillni pranë murit, degët drejtojini përgjatë mbështetëses që në fillim, sepse nuk kapen vetë si urthi.

Lulebora (Galanthus nivalis). Këmbanëza të imëta të bardha që varen poshtë - të matura, prandaj mbillini nën pemë ose shkurre, pranë shtegut nga ku do të shihen. Do gjysmëhije dhe tokë të pasur me lëndë organike, që mban pak lagështi pa u njomur. Zgjidhni vend që verës nuk thahet plotësisht. Shkon shkëlqyeshëm me ciklaminën dhe kukurekun.

Mahonia (Mahonia × media 'Winter Sun'). Në mes të dimrit nxjerr vile të verdha aromatike mbi gjethe të gjelbra të errëta që nuk bien. Mund të rritet deri në rreth tre metra, prandaj lërini hapësirë. Më së shumti i përshtatet gjysmëhija, ndërsa diellin e duron nëse toka mbetet pak e lagësht. Në vitet e para, derisa të forcohen rrënjët, ujiteni kur nevojitet, sidomos verës. Mbrojeni nga erërat e ftohta dhe të thata që i dëmtojnë gjethet.

Kalina (Viburnum × bodnantense 'Dawn'). Lulëzon në degë të zhveshura, para se të dalin gjethet: sytha rozë që hapen në lule të zbehta, aromatike. Mbilleni pranë hyrjes, ku aroma do të ndihet në çdo hyrje, por lërini hapësirë për shkurre. Do diell ose gjysmëhije dhe tokë të pasur me lëndë organike, të drenazhuar mirë. Ndiqni periudhat e thata. Shiu i zgjatur ose ngrica e fortë mund t'i shkatërrojnë lulet - hiqini ato që janë skuqur në kafe që të vijnë të reja kur moti të qetësohet.

Aguliçja (Primula 'Rambo F1 Yellow Gold'). Lulëzon në janar dhe shkurt, me lule të verdha me qendër portokalli, të mëdha rreth gjashtë centimetra, mbi një rozetë të ngjeshur gjethesh të gjelbra. Është e shkëlqyer për vazo ose nën shkurre, në diell ose gjysmëhije, në tokë pjellore që mban lagështi, ndërsa ujin e tepërt e lëshon. Vazoja duhet të ketë vrima për drenazh, ndërsa pjatën poshtë saj zbrazeni pas çdo ujitjeje. Lagështinë kontrollojeni edhe në dimër, sidomos nëse shiu nuk arrin te vazoja. Lulet e vyshkura këputini për të nxitur sytha të rinj.

Nga këto dhjetë, pothuajse të gjitha kërkojnë tri gjëra: drenazh, pak hije dhe kurrë ujë që qëndron. Kjo nuk është shkencë kopshtarie, por zakon. A do ta provoni këtë dimër, apo ballkoni sërish do të presë marsin?