Disa histori janë aq ironike sa duken të trilluara. Në rrugën „Radika” në Karposh 3, një pjesë e konstruksionit të çatisë së një ndërtese u shemb gjatë stuhisë së djeshme - vetëm tri ditë pasi gjykata vendosi se kontraktori që e ndërtoi po atë çati kishte punuar si duhet dhe nuk mban përgjegjësi.

Banorët kishin bërë prej vitesh një betejë gjyqësore me kontraktorin, duke pretenduar se çatia ishte ndërtuar keq. Angazhuan ekspertë dhe avokatë. Dhe humbën - gjykata u vu në anën e kontraktorit, ndërsa ata i ngarkoi të paguanin shpenzime të konsiderueshme gjyqësore. Tri ditë më vonë, çatia për të cilën paralajmëronin ra dhe u dha të drejtë në mënyrën më mizore të mundshme.

Dëmi material është i madh, por, për fat, nuk pati të lënduar - megjithëse, siç tregojnë banorët, një fqinj për një fije floku shpëtoi nga një lëndim serioz. Jovana Stefanovska, një nga banoret, e përshkroi gjithë gjendjen si katastrofë dhe ngriti një pyetje që jehon përtej Karposhit: „Në Maqedoni mbijetojmë me fat të pastër, ndërsa jetë humbin pa mbajtur askush përgjegjësi.”

Kërkesa e saj është e drejtpërdrejtë dhe vështirë kundërshtohet. „Nëse Komuna e Karposhit dhe komunat e tjera nuk ndjekin penalisht të gjithë kontraktorët përgjegjës për çatitë e rëna, me heqjen e përhershme të licencave dhe ndalim të përjetshëm pune, atëherë e amnistojnë atë vepër penale.” Me fjalë të tjera: nëse sistemi që i lëshoi këto çati tani shikon nga ana tjetër, mesazhi për çdo kontraktor është se ndërtimi i keq nuk ka çmim.

Dhe këtu është bërthama e historisë. Nuk bëhet fjalë vetëm për një çati dhe një ndërtesë, por për pyetjen se kujt i beson institucioni - banorëve që paralajmërojnë prej vitesh, apo kontraktorit me avokatë. Kur gjykata vendos në favor të ndërtimit që pastaj bie, kjo nuk është thjesht fat i keq. Është një sistem që kërkon t'i besohet më shumë nga sa e ka merituar. Ndërsa çatia tjetër, diku në qytet, tashmë pret radhën.