BM Genel Kurulu'nda nadir görülen bir sahne yaşandı: İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu kürsüye çıktığında onlarca delege ayağa kalkıp salonu terk etti. Yerinde oturmaya devam eden azınlık arasında Sırp heyeti de vardı. Salon boşalırken Aleksandar Vuçiç'in tepkisini gösteren görüntüler hemen sosyal medyada dolaşmaya başladı.

Salonu terk etme eylemi kendiliğinden değildi. Filistin heyeti daha önce diğer misyonlara kendisine katılmalarını öneren bir yazı göndermişti. Dışarıda, New York'taki BM binasının önünde bir protesto düzenleniyordu ve New York polisi "Hacks" dizisinin oyuncuları Susan Sarandon ile Hannah Einbinder'i de gözaltına aldı.

Netanyahu şaşırmadı. Salonu terk etme eylemi salonda protesto ve ıslıklara yol açtı, ekibi ise ayağa kalkıp alkışladı. Salonda kalanlara seslendi: "Bu salonda hâlâ dışarı çıkmamış ahlaki korkaklar varsa, lütfen şimdi çıksın." Ardından bilinen repertuvarı sıraladı: İsrail ordusu "dünyanın en ahlaklı ordusu", soykırım suçlamaları yalan ve bunları yayanlar "utanmalı" - seçildiğinden beri New York'taki pek çok Yahudinin artık kendini güvende hissetmediğini söylediği New York'un yeni belediye başkanı Mamdani de dahil.

Sırbistan'ın yerinde oturması protokolle açıklanabilecek bir tesadüf değil. Belgrad ile İsrail arasındaki ilişkiler giderek yakınlaşıyor ve buna Sırbistan'da İsrail dronları üretecek bir fabrikanın inşası da dahil. Masada böyle bir anlaşma varken sandalyeden kalkmak artık sadece bir jest değil. Vuçiç inancından mı oturdu - yoksa fabrika zaten inşa edildiği için mi?

Belgrad yıllardır aynı anda birkaç masada oynuyor: Brüksel, Moskova, Pekin. Şimdi bu listede açıkça İsrail de var. Balkanlar, küçük devletlerin büyük salonlarda nadiren yürekleriyle, çok daha sık muhasebeleriyle oy verdiğini çoktan öğrendi.

Dünyanın yarısının ayağa kalkıp çıktığı bir salonda Sırbistan yerinde kaldı. Geriye şu soru kalıyor: başkaları o görüntüleri izlediklerinde ne görüyor - ilke mi, yatırım mı?