Halibërton u kthye pas një sezoni të tërë të humbur, kurse Turqia e la Shengunin në shtëpi pa shpjegim

Halibërton u kthye: „Unë jam burimi, jam i shëndoshë”

Pas një sezoni të tërë të humbur për shkak të tendinit të këputur të Akilit, Tajriz Halibërton njoftoi se është plotësisht gati. Lëndimin e pësoi në ndeshjen e shtatë të serisë finale para dy vjetësh, ndeshjen në të cilën Oklahoma mori unazën e kampionit. Pa të, Indiana kaloi nëpër sezonin më të keq në historinë e franshizës - 19 fitore dhe 63 humbje. „Pashë një raport që thotë ’burimet më thonë se Tajrizi do të jetë i shëndoshë‘. Unë jam burimi. Jam i shëndoshë tani, ndihem shkëlqyeshëm”, u tha ai gazetarëve. Një lojtar që duhet të flasë personalisht për ta demantuar kartelën e vet mjekësore - kjo është NBA-ja bashkëkohore, ku „burimi” anonim vlen më shumë se njeriu që e mban lëndimin.

Shenguni i hequr nga lista e Turqisë, kurse Atamani nuk thotë pse

Emri më i madh i basketbollit turk, Alperen Shengun, nuk është në përbërjen e Ergin Atamanit për ndeshjet kualifikuese kundër Lituanisë dhe Islandës. Arsyeja nuk është njoftuar - as lëndim, as pushim, asgjë. Lista vazhdon të jetë e fortë: Adem Bona, Xhedi Osman, Furkan Korkmaz, Omer Jurtseven, Sertaç Shanlli, Erxhan Osmani, plus i natyralizuari Malakaj Flin. Turqia hyn në fazën e dytë me gjashtë fitore nga gjashtë dhe është në rrugë të mirë drejt Kampionatit Botëror në Katar në vitin 2027. Ndeshja e parë është kundër Lituanisë më 28 gusht, kurse tri ditë më vonë udhëton në Islandë. Kur një federatë e lë një yll jashtë pa asnjë fjalë shpjegimi, heshtja zakonisht nuk është e rastësishme - ajo është porosi drejtuar dikujt konkret.

Eurolliga e heq sistemin të gjithë me të gjithë: konferenca nga 2027/28

Formati me 20 ekipe ku të gjithë luajnë me të gjithë dy herë do të përdoret për herë të fundit në sezonin 2026/27. Drejtori i përgjithshëm i Armani Milanos, Hristos Stavropullos, zbuloi se gara planifikon zgjerim dhe futjen e konferencave nga sezoni i ardhshëm. „Vendimin për 20 ekipe dhe sistemin të gjithë-me-të-gjithë e zgjatëm edhe një vit, por ky definitivisht do të jetë i fundit”, tha ai. Me sistemin e ri disa klube nuk do të takohen më dy herë - „humb diçka, fiton diçka”, siç pranoi vetë. Më shumë ekipe gati gjithmonë do të thotë më shumë terma, më shumë pako televizive dhe më pak hapësirë në kalendar për ligat vendase. Për klubet ballkanike që luajnë në dy fronte, kjo nuk është hollësi por pyetje me çfarë përbërjeje do të dalin të dielën.

Kadetët të mundur nga Irlanda me 83:58 pas një çereku katastrofik të tretë

Përfaqësuesja kadete e Maqedonisë (U-16) e nisi playoffin për kualifikim në Kampionatin Evropian në Divizionin B me humbje bindëse nga Irlanda - 83:58. Dy çerekët e parë ishin relativisht të barabartë dhe irlandezët prinin me vetëm 37:35, e pastaj erdhi çereku i tretë të cilin tanët e humbën me 25:8. Njëzet e pesë kundrejt tetë nuk është gabim taktik - ai është periudhë në të cilën një ekip pushoi së luajturi. Më parë, në fazën e grupeve në Gjevgjeli, kadetët përfunduan me dy fitore dhe tri humbje në vendin e katërt. Modeli është i njohur: luajmë solidë derisa kundërshtari të presë, e pastaj dhjetë minuta mjaftojnë që gjithçka të shpërbëhet. Pyetja që rrallë shtrohet me zë të lartë është nëse fare dikush punon në atë çfarë u ndodh në kokë 16-vjeçarëve kur i arrin vala e parë serioze.

Dy vjet pa Lazar Leçiqin, njeriun që e vendosi basketbollin maqedonas

Sot shënohen dy vjet nga vdekja e Lazar Leçiqit (1939-2024), trajner që mbi gjashtë dekada ishte në basketboll, kurse pjesën më të madhe ia kushtoi KB Rabotniçkit - klubit që me dashuri të veçantë e quante „Rabotniçki im”. Drejtoi edhe Borac Çaçakun, Olimpia Lubjanën, Vojvodinën, MZT Shkupin, Arisin grek dhe Nikolfertin. Me Arisin fitoi kampionatin dhe Kupën e Greqisë, me MZT Shkupin Kupën e Maqedonisë. Ishte pjesë e shtabit profesional të përfaqësueses së RSFJ-së që u bë kampione bote në Lubjanë dhe fitoi argjend në Kampionatin Evropian, kurse si përzgjedhës i përfaqësueses së re jugosllave triumfoi në Ballkaniadën në Rijekë. Mori Medaljen për merita për Maqedoninë, „8 Shtatorin” për vepër jetësore dhe „11 Tetorin”. Salla sportive „Rabotniçki” sot mban emrin e tij - dhe kjo është mënyra e saktë për të shënuar dikë që ndërtoi sistem, e jo vetëm karrierë.