Ishulli i Rinisë: ishulli kuban me 56 pika zhytjeje, burgu ku vuajti Fidel Castro dhe shpella me vizatime parakolumbiane

Rubén Cortada më 6 tetor mbushi 42 vjeç, në një moment të mirë të karrierës. Publiku spanjoll sërish e sheh si Ramiro Arribas në „Sira“, vazhdimin e serialit „Koha mes qepjeve“, sërish me Adriana Ugarten, të shfaqur para disa ditësh në Festivalin e Filmit në San Sebastián. Cortada thotë se në serialin e parë madje i kishin kërkuar leje autores María Dueñas që Ramiro të vdiste, por romani i dytë ia ndryshoi fatin: „Cili armik më i afërt se Ramiro për këtë sezon të dytë? Nuk mund ta imagjinoj një tjetër të keq.“

Por aktori që karrierën e ndërtoi në Spanjë ka një vend ku kthehet gjithmonë. Nuk është Madridi, as Havana. Është Ishulli i Rinisë (Isla de la Juventud) në Kubë, ku lindi dhe ku e kaloi fëmijërinë - atje luante tenis, atje filloi të interesohej për aktrimin. Ishull për të cilin jashtë Kubës dinë pak veta.

I dyti për nga madhësia, e pothuajse i panjohur

Shtrihet në jug të ishullit kryesor kuban, i ndarë prej tij nga gjiri i Batabanós, dhe është i dyti për nga madhësia në arkipelagun kuban. Me shekuj quhej Ishulli i Pishave (Isla de Pinos) - emër që e mbajti deri në vitin 1978. Izolimi relativ ia ruajti natyrën: në rreth 2.400 kilometra katrorë ndërrohen male të ulëta, pyje pishash, këneta, mangrove, shpella, shkëmbinj nënujorë dhe plazhe që janë ende larg rrugëve të mëdha turistike të Karaibeve.

Një nga vendet që Cortada i mban mend veçanërisht është hoteli Colony në bregun perëndimor. Afër është Parku Natyror Punta Francés, një nga vendet më të mira në Kubë për zhytje. Mes Punta Pedernales dhe Punta Francés ka 56 pika zhytjeje - mure koralesh, gorgonie, sfungjerë, shpella, kalime dhe tunele nënujore. Në tokë presin kilometra bregdeti pothuajse të paprekur dhe plazhe me rërë të çelët të rrethuara me gjelbërim.

Burg, revolucion dhe një Martí i ri

Ishulli ka edhe histori të papritur. Pranë Nueva Geronës, kryeqytetit të vogël e të qetë, qëndron Presidio Modelo - një burg i madh i ndërtuar në vitet njëzet të shekullit të kaluar sipas modelit panoptik, me ndërtesa rrethore me qeli dhe kullë qendrore roje. Nëpër të kaluan shumë të burgosur politikë, e pas sulmit ndaj kazermës Moncada edhe Fidel Castro dhe revolucionarë të tjerë kubanë. Afër është prona El Abra, ku në vitin 1870 u internua José Martí krejt i ri para se të nisej për në Spanjë; sot është muze. Në brendësi është Xhungla e Jonesit, kopsht botanik i themeluar në fillim të shekullit 20, me bimë të sjella nga anë të ndryshme të botës.

Burg ku vuajti njeriu që më vonë do ta udhëhiqte shtetin - Ballkani e njeh mirë këtë ironi të historisë. Sa qeli në rajon i mbajnë mend njerëzit që më pas u ulën në kolltukët e pushtetit?

Këneta, shpella dhe vizatime të diellit

Sa më larg në jug, aq më e egër. Këneta Lanier është kufi natyror mes dy gjysmave të ishullit, e pas saj fillojnë pyje, mangrove dhe zona të mbrojtura. Në bregun juglindor fshihen shpellat e Punta del Estes, të shpallura monument kombëtar dhe një nga vendgjetjet më të rëndësishme të artit shkëmbor parakolumbian në Kubë. Vizatimet e tyre, disa të përbëra nga rrathë koncentrikë, lidhen me vëzhgimin e diellit dhe kalimin e kohës.

E plazhet janë histori më vete. Në veri janë të vogla, me rërë të errët ose të përhimtë, ndërsa në jug shtrihen breza të gjatë rëre të bardhë para shtretërve koralorë, si në Punta Francés. Më larg në lindje, në arkipelagun Los Canarreos, është Cayo Largo del Sur - edhe një parajsë me rërë të bardhë dhe ujë të tejdukshëm, me plazhet Sirena, Paraíso dhe Blanca dhe me vende ku breshkat e detit i lëshojnë vezët. Mjaftueshëm për të kuptuar pse Cortada, pas kaq vitesh larg Kubës, pikërisht këtu kthehet në shtëpi.