Nga Kina, ku është në vizitë zyrtare tek Si Xhinpini, Aleksandar Vuçiq hapur la të kuptohet se po mendon për tërheqje. Kur demonstruesit në Beograd brohorisnin se është "i mbaruar", ai u përgjigj: "Jam gati, së shpejti më skadon mandati! Është e mundur që së shpejti të jap dorëheqjen..." Fjalia nuk është retorikë boshe - është pranimi i parë publik se tensioni i mbi një viti protestash studentore ka çmim politik.

Protestat zgjasin që nga nëntori i vitit 2024, kur në Novi Sad u shemb tenda e stacionit hekurudhor dhe vdiqën 15 persona. Mobilizimi studentor u rrit në një nga lëvizjet më të mëdha politike në Serbi në dekadat e fundit - me sloganin "Studentët fitojnë". Të shtunën në Slaviya u mbajt edhe një tubim i madh. Policia dhe organizatorët kanë shifra gati të kundërta për pjesëmarrjen, që është një pamje standarde e një krize politike ku shifrat vetë flasin më shumë se folësit.

Nga Kina, Vuçiq sërish i thirri demonstruesit në dialog, dhe pretendon se ky angazhim është më i rëndësishëm se dallimet politike. Mohim për agjitatorë të paguar (pretendon se "miliarda janë investuar në përpjekje të pasuksesshme për të destabilizuar Serbinë"), lavdërim për policinë, dhe kritikë për eurodeputetin Andreas Shideri që shkruante për ndërprerje në komunikacionin hekurudhor - paketë e plotë e përgjigjeve standarde të regjimit, që megjithatë e shmangin pyetjen: a është kjo vërtet fundi.

Për Ballkanin skena do të ishte e njohur. Një lider që sundon prej shumë vitesh jep sinjal për tërheqje, dhe kjo është shenjë ose për krizë reale politike, ose për shantazh taktik para një përqendrimi edhe më të madh të pushtetit. Historia e rajonit i ka të dyja rastet. Vuçiq në moment ka një krizë konkrete - studentë që nuk dorëzohen, tensione brenda partisë, dhe një protestë që nuk po shpërbëhet siç bëri herën e parë në kaq kohë.

Çfarë vjen pas? Nëse Vuçiq sërish shfaqet në Beograd dhe vepron si zakonisht - do të thotë ka qenë taktikë. Nëse aktivizon mekanizmat për pasardhës ose përshpejton zgjedhjet parlamentare - do të thotë diçka po lëviz. Megjithatë, dorëheqja nga një lider i të njëjtit sistem prej 12 vitesh nuk është procedurë që ndodh shpejt. Është një proces operativ që kërkon pasardhës të caktuar në mënyrë të rregullt, krye besnik në aparatin e sigurisë, dhe mesazh mediatik të kontrolluar. Asgjë nga kjo ende nuk është në lëvizje.