Borja Iglesias ve María Valero, Madrid'deki 70'lerden kalma dairelerini açık bir eve dönüştürdü: koridor yok, yeşil mutfak ve tavanda bordo bir kiriş var

Celta'nın forveti Borja Iglesias, Santiago de Compostela ile kız arkadaşı içerik üreticisi María Valero'nun yaşadığı Madrid arasında gidip geliyor. 2022'den beri birlikte olan çift, İspanya başkentinin merkezinde ilk ortak dairesini satın aldı ve kapsamlı bir tadilatın ardından nisan ayında taşındı. Valero'nun paylaştığı "önce ve sonra" fotoğrafları, Madrid'in merkezinde asla daire almayacak olanlar için de faydalı bir şey gösteriyor: odalara ve koridorlara bölünmüş 70'lerden kalma bir dairenin nasıl açık ve aydınlık bir eve dönüştüğünü.

Projenin fikri net: klasik, parça parça bir yerleşimden sakin bir atmosfere sahip modern, açık bir alana. Karakteri üç malzeme taşıyor: meşe ağacının sıcaklığı, adaçayı yeşilinin ferahlığı ve bordo tonlu kirişlerin endüstriyel dokunuşu. Yivli cam, ışığı kesmeden mekânları birbirinden ayırıyor.

Oturma odası: duvar yerine ışık

En büyük hamle aynı zamanda en cesur olanı: koridor, eski bölmeler ve kapıyla birlikte tamamen kaldırıldı. Eskiden sarı duvarların, yıpranmış parkenin ve koyu süpürgeliklerin olduğu yerde artık oturma odası, yemek alanı ve mutfak tek bir bütün. Açık renk meşe zemin tüm alanlarda kesintisiz devam ediyor; böylece mekân daha geniş görünüyor ve büyük pencerelerden gelen gün ışığı daha içerilere ulaşıyor.

Duvardan duvara uzanan ana kiriş korunmuş ve bordoya boyanmış. Bir bölme duvarı yerine dinlenme alanını mutfaktan görsel olarak ayıran tam da bu kiriş. Televizyon duvarı, ölçüye göre yapılmış alçak ahşap bir ünite ve üzerinde havada duruyormuş gibi görünen bir rafla çözülmüş. Köşe koltuk nötr bir tonda; böylece dikkat, tavandaki kirişle uyumlu tuğla, kırmızı ve krem çizgili renkli halıya kayıyor.

Mutfak: 70'lerin fayanslarından adaçayı yeşiline

Eski beyaz kare fayanslar ve duvardaki borular gitti. Yerlerinde adaçayı yeşili dolaplar, kolonlara yerleştirilmiş ankastre cihazlar ve görünür kulpu olmayan tavana kadar uzanan dolaplar var. Projeye göre yeşil, sakinlik getiriyor ve "rahatsız edici yansımaları önlemek için ideal". Ocağın üzerindeki duvar, üst dolapların altındaki gizli LED şeritle aydınlatılan krem rengi kabartmalı seramik fayanslarla kaplanmış; gri tonlu kuvars tezgâh ise pencere eşiğine kadar uzanıyor - daha fazla çalışma alanı sağlayan ve daha kolay temizlenen basit bir hile.

Kokuların yatak odalarına ulaşmaması için eski ahşap kapının yerine beyaz çerçeveli, yivli camlı büyük sürgülü kapılar konmuş; bunlar ışığı geçiriyor ve geçen yüzyılın ortasının tasarımından bir dokunuş taşıyor. Oturma odası ile mutfak arasında İskandinav tarzı masa ve sandalyelerle küçük bir yemek alanı var, dairenin her yerinde tekrarlanan meşe de bu geçişi doğal kılıyor.

Koridor ve odalar: turkuaz yerine beyaz

Eskiden koyu ahşapla birlikte gürültülü bir turkuaz yeşile boyanmış koridor, şimdi tamamen beyaz ve komşu odalardan gelen ışığı yansıtıyor. Koyu doğramalar gizli menteşeli ve kulplu beyaz lake kapılarla değiştirilmiş; böylece dolaplar ve girişler duvarla bütünleşiyor. Dört yatak odasından ikisi kalmış, ayrıca bir çalışma odası ve yerden tavana mat beyaz dolabı ve beyazı kıran zeytin yeşili fitilli kadife kanepesiyle çok amaçlı bir alan eklenmiş.

Ana yatak odasında sarı duvarlar ve üst bölmeli eskimiş gardırop yerini saf beyaza ve odanın merkezi olan ahşap bir yatak başlığına bırakmış; başlıkta mat adaçayı yeşili gömme dikey bir niş ve aynı tonda alçak bir komodin var. Bordo kiriş burada da görünüyor, tüm daireyi birbirine bağlayan bir iplik gibi. Misafir odası minimalist: ölçüye göre büyük bir gömme dolap, toprak tonlarında keten ve pamuklu nevresimler ve tek tasarım ikonu olarak beyaz lake metalden ünlü İskandinav PH tavan lambası.

Çalışma odası ve banyo

Valero Madrid'de yaşıyor, Iglesias'ın ise Celta'daki yükümlülükleri nedeniyle Santiago'da da bir evi var. Eski odalardan biri Valero'nun ofisi oldu: pencerenin tüm genişliği boyunca duvardan duvara uzanan ölçüye göre ahşap bir masa, ölçüye göre yapılmış pembe bir kitaplık ve oyunbaz bir nota olarak pastel tonlarda, siyah çerçeveli Matisse tarzı bir baskı.

Banyo belki de küçük mekânlar için en iyi ders. Önce: füme cam aynalı bağımsız bir dolap, çıplak ampullü krom bir çerçeve ve mermeri taklit edip ışığı yutan fayanslar. Şimdi: duvarın yarısına kadar gri seramik kaplama, gerisi beyaza boyanmış, geçişi açmak için yan duvarda dikey elektrikli havlu ısıtıcısı ve sade krom bataryalar. Bu fikirlerin hiçbiri Madrid'de bir daire gerektirmiyor - sadece neyi söküp neyi tutacağınıza dair bir karar. Balkanlar'da 70'lerden kalma kaç daire tam da bu kararı bekliyor?