Madrid'in Serrano Caddesi'nde 1900 yapımı bir binada 169 metrekarelik daire: salonla mutfak arasında duvar yok, orijinal kirişler geri getirildi, doğramalar ölçüye göre yapıldı

Madrid'in en şık caddelerinden Serrano'da 1900 yapımı bir bina. İçinde 169 metrekarelik, harap durumda ve küçük, karanlık odalara bölünmüş bir daire. Ev sahipleri üç şey istiyordu: doğal ışık, geri kazanılmış orijinal karakter ve nötr bir görünüm, çünkü daire uzun vadeli kiraya verilmek üzere düşünülmüş. İşi, mimarlar Teresa Criado, Gema Sánchez ve Nuria Martín'in 2021'de kurduğu Estudio Hilera üstlendi.

Çözüm, koridorlarla ve küçük odalarla dolu eski bir dairenin her sahibinin hayal ettiği ama nadiren cesaret ettiği şey: duvarları yıkıp mekânı açmak, ama binaya ruhunu veren şeyi korumak. Stüdyo, mekânları orijinal mimariden ve geçen yüzyılın ortasının üslubundan ilham alarak tasarladı.

Ölçüye göre mobilyalı salon

Duvarlar yıkıldı ve salondan mutfağa ve yemek alanına uzanan, ön pencerelerden gelen ışığı kullanan açık bir yaşam alanı ortaya çıktı. Duvarlar ve tavan kırık beyaz; asma tavan bölümlerindeki alçı profiller, orijinal seviye farklarını ustalıkla gizliyor. Keten perdeler yere kadar iniyor. İtalyan esintili, çizgili kumaşla kaplı iki yüzyıl ortası tarzı koltuk, ölçüye göre yapılmış kanepe ve sehpanın ve eski ahşap bir şifonyerin karşısında duruyor. Bakır tonlu lamba ayağı, dairenin her yerinde tekrarlanan bir vurgu.

Orijinal kirişlerin altında yemek odası

Burası evin en aydınlık köşesi. Restore edilmiş iki orijinal ahşap kiriş, tek bir duvar olmadan mekânı ayırıyor. Açık renk tablalı, ahşap ayaklı bir masa, klasik bambu sandalyeler, bütün bir duvarı kaplayan ölçüye göre vitrin, beyaz bir sarkıt lamba ve nötr bir halı - yeterli, fazlası yok.

Adalı açık mutfak

Mutfak yaşam alanına açılıyor ve bölgeleri zemindeki iki malzeme ayırıyor: Campaspero taşını taklit eden porselen ve Macar balıksırtı döşenmiş ahşap. Koyu ahşap ön yüzeyler, beyaz lake yüksek dolaplarla birleştirilmiş. Yüksek taburelerle beyaz ada kahvaltı bankosu işlevi görüyor, iki sarkıt lamba çalışma alanını aydınlatıyor. Buradan bir koridor üç yatak odasına uzanıyor.

Kendine has karakteri olan misafir tuvaleti

Küçük misafir tuvaleti, dairenin kendine cesaret izni verdiği yer: bakır, pembe ve yeşil tonlarda binalar ve manzaralar içeren oryantal tarzda duvar kâğıdı. Koyu taştan lavabo, ahşap boncuklardan çerçeveli ayna ve altın renkli duvar lambası. Kiralık için nötr görünüm, sıkıcı görünüm demek zorunda değil.

Doğramaları sergileyen koridor

Koridor, ölçüye göre doğramaların vitrini: saten kırık beyaz kapılar, bölmeler ve dolaplar, ince profiller ve geometrik çıtalarla. Tüm doğramaları stüdyo tasarladı - ve eski bir dairenin, detay katalogdan alınmak yerine elle yapıldığında ne kadar kazandığı burada görülüyor.

Ölçüye göre başlıklı yatak odası

Dairede her birinin kendi banyosu olan üç yatak odası var. Ölçüye göre yapılmış döşemeli başlık, siyah biyeli kavisli bir silüete ve kazayağı desenli kumaşa sahip. Yanında eski ahşap bir komodin, traverten ayaklı bir lamba, keten nevresimler ve bakır tonlu bir yastık.

Dolap duvarlı giyinme odası ve ışık dolu banyo

Giyinme odasının duvarları, yatak odasındaki profilleri tekrarlayan dolaplarla kaplı. Ortada ada işlevi gören, köşeleri yuvarlatılmış ve beyaz tablalı ahşap bir şifonyer, üzerinde ise organik formlu bir sarkıt lamba duruyor. Yatak odasına bağlı banyo giyinme odasına açılıyor ve ahşap iki mekânı birbirine bağlıyor: ahşap bir ünitenin üzerinde gri taş lavabolar, tavandan sarkan köşeleri yuvarlatılmış büyük bir ayna ve duş ile tuvaletin çevresinde şeffaf cam bölmeler.

Sonuç, 1900'den beri böyleymiş gibi görünen ama aslında tamamen yeni olan bir daire. Şehirlerimizde kaç eski daire, sorunun binada değil, birinin sonradan ördüğü duvarlarda olduğunu görecek birini bekleyerek karanlık küçük odalara bölünmüş hâlde duruyor?