Onlarca yıl havuz tasarımı neredeyse otomatik bir işti: bahçenin köşesinde mavi bir dikdörtgen, bütün evlerde pratikte aynı. Bu tek biçimlilik çatlamaya başlıyor. Giderek daha fazla aile, kendilerinin havuza uyum sağlaması yerine havuzun bahçeyi ya da terası gerçekte nasıl kullandıklarını göstermesini istiyor.

Tiendas Project stüdyosunda peyzaj mimarlığını yürüten Manuel Maíllo bunu kısaca ifade ediyor: „Artık mavi su istemiyoruz; o yere ait olan, hep orada olmuş gibi duran su istiyoruz.”

Mavi bir kanun değil, yalnızca alışkanlık

Onlarca yıl tartışılmayan gök mavisi zemin kaybediyor. Yerine kum rengi, açık gri ve yeşil geliyor - her biri farklı gerekçeyle (ışık, sadelik, yeşille kaynaşma), ama hepsi aynı düşünceyle: havuz göze batmasın, ait olsun. Maíllo, havuzun çevresinde bitki varsa yeşilin favorisi olduğunu söylüyor, çünkü o zaman su ve bahçe hep orada olmuş gibi görünüyor.

Herkesin istediği malzeme

Kaplamada eğilim, bakımı feda etmeden doğayı taklit eden malzemelere doğru. Büyük formatlı porselen bugün en çok istenen seçenek, çünkü taş görünümünü minimum bakımla yeniden üretiyor. Ardından, daha fazla karakter arayanlar için doğal taş geliyor.

Artık kimse yapay görünen yüzeyler istemiyor - çıplak ayakla yürümek için hoş ve hava koşullarına dayanıklı olmalı. Bunun kataloglarda nadiren anılan pratik bir yanı da var: onurlu biçimde yaşlanan malzeme birkaç yılda bir değiştirilmiyor.

Biçim yerden doğar, katalogdan değil

Kavisli hatların yükselişine rağmen dikdörtgen en yaygın seçim olmayı sürdürüyor. Yuvarlatılmış biçimler özellikle gür bahçelerde iyi işliyor; net hatlı evlerde ise yalın geometri en iyisi olarak kalıyor.

Gerçek hata, diyor Maíllo, biçim seçimi değil karar sırası: „Biçim yerden doğmalı, asla modadan. Bahçeye bakmadan seçtiğin anda çoktan yanlış yapmışsın.”

Havuzu yerinde tutan şey havuz değil

Bütünleşme, havuzun kendisine değil çevresindeki her şeye bağlı. Ne kadar iyi tasarlanmış olsa da, parselin ortasında yalıtılmış duruyorsa sonradan eklenmiş izlenimi bırakıyor. „Ona giden yol, gölge, bitkiler ve kottaki küçük değişiklikler onu gerçekten yere bağlayan şeyler.” O kısım iyi yapıldığında havuz merkez olmayı bırakıyor ve soluk alan bir bahçenin parçası oluyor.

Biyo havuzlar: klorsuz, ama yavaş

Biyo havuzlar ya da doğallaştırılmış havuzlar klor ve kimyasal olmadan arıtılıyor - su bitkileri ve mikroorganizmalar suyu temiz tutuyor ve bahçede küçük bir ekosistem oluşturuyor. Genellikle iki bölgeye ayrılıyorlar: biri yüzmek için, ikincisi daha küçük, arıtmanın özel bitki örtüsüyle gerçekleştiği bölge.

Model Orta Avrupa'da yerleşmiş durumda ve güneyde yavaşça alan kazanıyor. „Artacaklar, ama yerleşmesi yavaş. Bunlar canlı havuzlar; kimyasal yerine bitkilerle arıtılıyorlar ve ben onlara hayranım”, diyor Maíllo.

Sonsuzluk havuzu her zaman iyi bir fikir değil

Sonsuzluk havuzları bir ya da birkaç kenarda görünen sınırı ortadan kaldırıyor; su gizli bir kanalda toplanıp yeniden dolaşıma giriyor ve yüzeyin peyzaja doğru sonsuza uzandığı yanılsamasını yaratıyor. Peyzaj açısından her zaman en iyi çözüm değiller. „İyi tasarlandığında kenarı silerler ve su önündeki araziyle birleşir. İyi manzaralı bir evde bu kusursuzdur, ama yalnızca sonsuzluk havuzu olsun diye zorlama ve anlamsız bir şey yapmamaya dikkat et.”

Aydınlatma kazmadan önce planlanır

Akşam atmosferi değiştiren şey dış aydınlatma, ama sır ışığın miktarında değil, niteliğinde ve konumunda. Sıcak, dolaylı ve iyi ölçülmüş ışık suyu parlatıyor, bitkilerin gölge düşürmesini sağlıyor.

Bu kısım, zamanında nadiren düşünülen teknik bir planlama gerektiriyor. Böyle bölgelerdeki elektrik tesisatı en baştan nemli ortamlar için tasarlanmalı; korozyona dayanıklı malzemeler ve dış nemli koşullar için prizlerle. Su altı aydınlatması seçiliyorsa bu başlangıçta çözülmeli - proje aşamasında tesis etmek basit, sonradan eklemek işi belirgin biçimde zorlaştırıyor.

En önemli kısım suyun içinde değil

Bir numaralı öncelik gölge, sonra evin estetiğine uyan bir pergola, üzerinde kalmaya değecek bir şezlong, geri kalan her şeyle aynı özenle tasarlanmış bir dış duş ve mahremiyetle serinlik veren bitkiler.

Maíllo bunu bahçesi olan herkesin anladığı bir cümleyle söylüyor: „Suda arada bir vakit geçiriyoruz, çevresinde ise bütün öğleden sonrayı. O kısım işlemiyorsa havuzun keyfi dört gün sürer, sonrasında oturma odasından seyredilir.”

Terasta az çoktur - ve bu estetik değil

Çatıda ya da terasta başlangıç noktası farklı. Daha az metrekare, insanın serinlemesine yetecek kadar, daha odaklı bir havuz demek. „Çoğu zaman küçük bir su yüzeyi, bitkiler arasında neredeyse bir ayna, ne olursa olsun büyük havuz ısrarından çok daha fazla çekicilik taşıyor.”

Burada bütün metinden daha değerli teknik uyarı geliyor: konut binalarında yapının taşıyıcı sistemi ve suyla birlikte ağırlık her zaman hesaba katılmalı. Terasların büyük kısmı, taşıyıcı güçlendirme olmadan bu ağırlığı taşımaya hazır değil. Bu, estetiğe dair bir tavsiye değil - ustadan önce mühendis çağırmanın nedeni.

Moda geçtiğinde ne kalıyor

Ne kaldığı sorulduğunda Maíllo kesin konuşuyor: „Kalan şey doğallık - peyzaja yerleştirilmiş havuzlar, doğal malzemeler ya da onları taklit edenler ve keyif almak için tasarlanmış mekânlar.” Ve neden kaçtığını da biliyor: „Gösteri havuzundan kaçıyorum; fotoğraf için sürpriz etkisi arayan ve iki yaz sonra sıkıcı gelen havuzdan. İyi yaşlanan bir projeyi, yalnızca açılış gününde parlayan bir projeye bin kez tercih ederim.”