Skip to content

Bred Piti mbijeton në një „Alaskë“ që në fakt është Zelanda e Re: Milford Saund, ku në vit bien rreth shtatë metra shi

1 min. lexim
Shpërndaj
Bred Piti mbijeton në një „Alaskë“ që në fakt është Zelanda e Re: Milford Saund, ku në vit bien rreth shtatë metra shi

Në thrillerin e ri „Heart of the Beast“, Bred Piti është Xhejms Belmont, ish-pjesëtar i forcave speciale që mbijeton një aksident ajror dhe mbetet i bllokuar në egërsinë e Alaskës me qenin e tij luftarak Odin, një qen stani gjerman. Filmi i regjisorit Dejvid Ejer u prezantua në festivalin e San Sebastianit më 22 shtator, ndërsa në kinema del më 25 shtator. Vetëm një hollësi e vogël: Alaska në të nuk ekziston.

I gjithë filmi është xhiruar në Ishullin Jugor të Zelandës së Re, duke filluar në mars të vitit 2025, me bazë në Kuinstaun. Produksioni kërkonte male që mund të luanin një vend të huaj - dhe i gjeti në anën tjetër të botës.

Liqeni Vakatipu dhe rruga për në Glenorki

Aventura fillon në Kinloh, në bregun verior të liqenit Vakatipu - një liqen i gjatë i shtrënguar mes malesh, ku Piti xhiroi skenat me hidroplanin. Vizitorët atje ngasin kajak, lundrojnë në liqen ose ndalen në pikat e shikimit përgjatë bregut. Nga Kuinstauni deri në Glenorki shpie një rrugë panoramike 45 kilometra përgjatë skajit verior të liqenit, ndërsa pika e shikimit Benets Blaf ofron një nga pamjet më të mira drejt Vakatipusë dhe Alpeve Jugore. Glenorki ka një skelë historike në të cilën pasqyrohen malet.

Pas Glenorkit, shtegu të çon në luginën Paradajs, nëpër pyje ahu, lumenj dhe terrenin e Alpeve Jugore - pikërisht egërsia që produksioni donte ta shiste si Alaskë. Këtu është edhe Rutberni, një nga shtigjet e mëdha të këmbësorëve, që kalon nëpër luginat akullnajore mes Parkut Kombëtar Maunt Aspajring dhe Fjordlendit.

Male që duken parahistorike

Përtej liqenit dominon vargmali Remarkabls. Rruga për në qendrën e skijimit ngjitet lart dhe zbulon maja shkëmbore, livadhe alpine dhe liqene të vogla malore, ndërsa në dimër bora e forcon edhe më shumë pamjen alpine. Në veri të Kuinstaunit dhe Vanakës është Parku Kombëtar Maunt Aspajring, me majën me të njëjtin emër, në gjuhën maori Tititea, e lartë 3.033 metra, me lugina akullnajore, lumenj, pyje të lagështa dhe vargmale që duken si nga koha para njeriut.

Milford Saund, ku reshjet maten me metra

Kurora është Milford Saund në Parkun Kombëtar Fjordlend, rreth katër orë me makinë nga Kuinstauni përgjatë rrugës Milford. Rruga kalon pranë Liqeneve Pasqyrë dhe nëpër tunelin Homer para se të hapet lugina. Mbi fjordin e gjatë 16 kilometra dominon maja Majter, e lartë gati 1.700 metra, ndërsa ujëvarat Lejdi Bouen dhe Sterling bien drejtpërdrejt në ujë. Rajoni merr rreth shtatë metra shi në vit, prandaj pas stuhive të forta nga shkëmbinjtë zbresin ujëvara të përkohshme të panumërta. E gjithë zona është pjesë e Te Vahipounamusë, nën mbrojtjen e UNESCO-s.

Piti, thonë, u lidh fort me Odinin gjatë xhirimeve. E kuptueshme: në një film ku peizazhi luan një shtet të tërë, qeni ishte i vetmi aktor që nuk kishte nevojë të shtirej. E sa nga grykat dhe liqenet tona ua kanë ofruar deri tani institucionet turistike seriozisht botës, me të njëjtën këmbëngulje me të cilën Zelanda e Re i ofron të sajat?