Elizabeta e Dytë mblodhi mbi 200 çanta dhe me to u jepte sinjale njerëzve të vet: pse princeshat e reja mbajnë çantë edhe pse nuk janë të detyruara

Elizabeta e Dytë një herë pranoi se nuk ndihej plotësisht e veshur pa çantë. Mblodhi mbi 200 modele të firmës Launer. Fjalia tingëllon e padëmshme derisa të kujtohesh se ajo ishte grua e rrethuar nga njerëz puna e të cilëve ishte të mbanin gjithçka që i duhej - dhe megjithatë, çanta ishte në dorën e saj.

Nuk ishte vetëm për çelësat. Ekspertët e shtëpisë mbretërore pohojnë se ajo e përdorte edhe për të komunikuar me ekipin e vet: kalimi nga njëra dorë në tjetrën në mes të bisedës do të thoshte se biseda duhej të mbaronte. Sinjal i koduar, i kryer me një rekuizitë që të gjithë e shohin, e askush nuk e lexon.

Sot çanta sërish u bë detaji kryesor, por te brezi i ardhshëm. Amalia dhe Aleksia nga Holanda gati nuk shfaqen pa të. Ingrid nga Norvegjia nuk u nda nga koleksioni i saj i çantave të vogla të zeza gjatë komemoracioneve për gjyshin e saj, mbretin Harald. Ndërsa princesha Leonor e shndërroi çantën e saj në detajin më të komentuar të ditës së parë në fakultet.

Këtu është poenta që stilistja Anita Ruis e thotë më drejtpërdrejt: kuptimi nuk është se duhet ta mbajnë, por se nuk janë të detyruara. „Kërkimi i pavarësisë dhe autonomisë së monarkive të reja të shekullit njëzet e një“, thotë ajo. „Sa domethënëse është të përfshish një çantë kur pas vetes ke një ekip që mund të mbante gjithçka.“

Historikisht, kjo është përmbysje. Nga mesi i shekullit të shtatëmbëdhjetë fisniket nuk mbanin fare çantë të dukshme - kishin xhepa të veçantë që lidheshin rreth belit dhe fshiheshin nën fundet voluminoze. Kur veshja u bë më e ngushtë në shekullin e nëntëmbëdhjetë, ata xhepa nuk kishin më ku të fshiheshin dhe u shfaqën retikulat, çanta të vogla që mbaheshin në dorë ose në kyç. Shpejt u bënë detyrim mode. Ajo që nisi si strehë, përfundoi si ekspozitë.

Te Leonor ekziston edhe një shtresë e dytë. Si edhe te mbretëresha Leticia prej vitesh, zgjedhjet e saj shndërrohen në platformë për firmat spanjolle. Sa herë që mban një çantë të prodhuar në Spanjë, ekspozimi për markën është i jashtëzakonshëm. Këtë verë në Zhirona mbante një çantë të butë thesi të galiciane Heimat Atlantica, themeluesja e së cilës, Monserat Alvares, punon me zejtari të lidhur me bregun atlantik. „E dinim se i pëlqen marka, por ishte surprizë“, deklaroi ajo.

Dhe ka edhe një shtresë të tretë, më e thjeshta dhe më e bukura. Këto gra të reja huazojnë çanta nga garderobat e nënave të tyre. Amalia vitin e kaluar u shfaq në një ngjarje me një Chanel Classic Jumbo bordo që i përket mbretëreshës Maksima që nga viti 2019. Leonor, në hapjen e legjislaturës së pesëmbëdhjetë në vitin 2023, nxori një çantë ngjyrë deveje me dorezë të shkurtër nga Carolina Herrera që nëna e saj e kishte mbajtur më parë. Ingrid Aleksandra në vitin 2022 e plotësoi një nga paraqitjet e saj të para institucionale me një çantë të vogël bordo nga Aspinal of London që i takon Mete-Maritit.

Pra njëkohësisht sinjal pavarësie dhe huazim nga nëna. Kjo nuk është kundërthënie - kështu funksionon pikërisht çdo familje ku veshja kalon nga brezi në brez. Dallimi është vetëm se te ato çdo lëvizje e tillë fotografohet nga tridhjetë veta.