Ministri i Punëve të Jashtme dhe i Tregtisë së Jashtme, Timço Mucunski, konfirmoi në një intervistë për MIA-n se Qeveria po zhvillon bisedime për një zgjidhje të përhershme të zhbllokimit të integrimeve evropiane. Dhe menjëherë pas kësaj shpjegoi pse nuk mund të thotë asgjë tjetër.

„Ne shpesh flasim për faktin se ka bisedime. Nuk guxojmë t'i ndajmë detajet, sepse nëse fillojmë t'i ndajmë me opinionin publik, atëherë i dënojmë me dështim. Por, qytetarët duhet të jenë të qetë se Qeveria ka vija të kuqe të vizatuara qartë dhe çështje për të cilat nuk është e gatshme të negociojë“, deklaroi Mucunski.

Pra, bisedimet ekzistojnë, vijat e kuqe ekzistojnë, por të dyja janë konfidenciale. Qytetarët duhet të jenë të qetë - në bazë të faktit se u thuhet të jenë të qetë.

Pranimi që kaloi pa u vënë re

Në të njëjtën intervistë Mucunski tha diçka shumë më konkrete se gjithçka tjetër, dhe që meriton shumë më tepër vëmendje se sa mori. Ai pretendon se në takime bilaterale me përfaqësues zyrtarë të Bullgarisë është informuar se nuk kërkohen vetëm ndryshimet kushtetuese.

„Ne në takimet tona bilaterale nga përfaqësues zyrtarë të Bullgarisë, së pari jemi informuar se nuk janë vetëm ndryshimet kushtetuese ajo që kërkohet prej nesh, por kërkohen edhe lëshime të ndryshme, mes tyre edhe lëshime të natyrës historike, dhe gjithashtu na thuhet se nuk bëhet fjalë vetëm për interpretimin e tyre, por edhe për premtime të dhëna nga përfaqësues të lartë të qeverisë së mëparshme ndaj Bullgarisë“, thotë Mucunski.

Lexojeni edhe një herë. Kjo nuk është replikë partiake - ky është ministër i punëve të jashtme që thotë se kushtet janë më të gjera se ato publikisht të njohura, dhe se ekzistojnë premtime të dhëna nga një qeveri e mëparshme për të cilat opinioni publik nuk di. Nëse kjo është e vërtetë, atëherë „vijat e kuqe“ nuk janë pozicion negociues. Ato janë mbrojtje nga diçka që tashmë është premtuar.

Opozita ka të drejtë të kritikojë - përveç për një gjë

Mucunski i porositi opozitës se ka të drejtë legjitime të japë kritikë dhe qëndrim për të gjitha çështjet përveç politikës së jashtme, ku, thotë, janë bërë gabime katastrofike. Kërkon prej saj „t'u kërkojë falje qytetarëve“ për periudhën shtatëvjeçare të qeverisjes dhe ta pranojë realitetin e vendimeve të vitit 2021 dhe 2022.

Këtu logjika shpërbëhet vetvetiu. Nëse propozimi francez ishte i mirë, thotë ministri, nuk do të kishte secili interpretim të ndryshëm për detyrimet tona. Saktë. Por i njëjti argument vlen edhe për bisedimet e tij aktuale: nëse zgjidhja është e mirë, pse nuk guxon të shihet?

LSDM reagoi me atë që e quan kundërshtinë më të dukshme - nuk ekziston vend në botë ku ministri i punëve të jashtme thotë publikisht se zhvillon bisedime për fatin e shtetit, por ato janë sekret. Dhe ia kujtoi ministrit deklaratat nga kampi i vet: Hristijan Mickoski e quajti Marrëveshjen e Prespës „kryevepër të diplomacisë“, presidentja Gordana Siljanovska-Davkova deklaroi se identiteti kombëtar, gjuha dhe kultura janë plotësisht të mbrojtura, ndërsa vetë Mucunski tha se NATO-ja është gjë e shkëlqyer.

„A i besoni Timço Mucunskit dhe bisedimeve të tij sekrete që i zhvillon në emër të qytetarëve dhe të ardhmes së tyre?“, pyesin nga LSDM.

Pyetja është e drejtë, por e paplotë. Në pesë vitet e fundit të gjitha qeveritë premtuan një zgjidhje që do të jetë e përhershme, e qëndrueshme dhe pa lëshime. Asnjëra nuk e tregoi para se ta nënshkruante. Nëse anëtarësimi varet nga diçka që nuk guxojmë ta shohim derisa po bisedohet, atëherë për çfarë saktësisht shërbeu konsensusi i Kuvendit para pesë vitesh - rezoluta për pozicionet kombëtare të cilën, siç thotë vetë ministri, pushteti i atëhershëm e shkeli për disa muaj?