Kryeministri Hristijan Mickoski, gjatë vizitës në punimet ndërtimore të urës në rrugën „Lubjanska“ në Shkup, njoftoi dy lajme që vështirë shkojnë bashkë. I pari: sipas analizës së bursave, javën e ardhshme pret lirim të naftës dhe benzinës, ndërsa Qeveria po negocion edhe me „Okta“-n për zbritje shtesë. I dyti: deri në fund të muajit do të duhet të bëhet një rebalanc i ri, formal i buxhetit, sepse paratë nuk janë.

Shifrat i tha vetë ai. „Vetëm në bazë të akcizës vlerësimet janë se do të mungojnë rreth pesë miliardë denarë. Nëse kësaj i shtohet edhe norma e tatimit mbi vlerën e shtuar, veçanërisht për naftën, e cila është ulur, arrijmë te shifra 7-8 miliardë denarë, e cila nuk mund të mbulohet me rishpërndarje“, tha Mickoski. Shtatë deri në tetë miliardë denarë janë mbi 110 milionë euro.

Ky është çmimi i masave me të cilat karburanti mbahet nën kontroll - akciza e ulur dhe TVSH-ja e ulur për naftën. Mickoski thotë se me zbritjen shtesë Maqedonia do të jetë „bindshëm vendi me çmimin më të ulët të karburantit në rajon, e ndoshta edhe në Evropë“. Në pompë tingëllon shkëlqyeshëm. Por karburanti që shteti e lirëson përmes të hyrave të humbura nuk bëhet më i lirë. Ai paguhet nga një xhep tjetër.

Opozita godet pikërisht atje. Nga LSDM thonë se rebalanci është „pranim, jo fitore“ dhe se diferenca do të mbulohet me borxh të ri. „Qytetari humb dy herë: jetë më e shtrenjtë, plus kthim i kredisë me kamatë“, thonë ata. Kujtojnë edhe vendimin e fundit të Komisionit Rregullator të Energjisë të 28 shtatorit: nafta u lirësua për 4,5 denarë, në 100 denarë për litër, benzina 95 mbeti në 100 denarë, ndërsa ajo 98-oktanëshe shkoi në 102.

Në sfond qëndron edhe vendimi i Qeverisë për huamarrje të re në tregjet ndërkombëtare financiare, me arsyetimin se paratë nevojiten për shlyerje borxhi dhe për financimin e deficitit buxhetor. Opozita flet për një kredi të re prej 1,3 miliardë eurosh.

Kryeministri pohon se shteti është energjetikisht i qëndrueshëm, se remontet në REK „Manastir“ dhe „Osllomej“ janë drejt përfundimit dhe se inflacioni është „50 për qind më i ulët se mesatarja në BE“. Ndoshta. Por kur një qeveri në një deklaratë të vetme premton karburant më të lirë dhe pranon vrimë në arkë, pyetja nuk është nëse çmimi në pompë do të bjerë për një-dy denarë. Pyetja është kush e mbulon diferencën - dhe me çfarë kamate.