Премиерот Христијан Мицкоски, при увидот на градежните работи на мостот на улицата „Љубљанска“ во Скопје, соопшти две вести што тешко одат заедно. Првата: според анализата на берзите, следната недела очекува поевтинување на дизелот и бензинот, а Владата преговара и со „Окта“ за дополнителен попуст. Втората: до крајот на месецот ќе мора да се направи нов, формален ребаланс на буџетот, бидејќи парите ги нема.

Бројките ги кажа самиот тој. „Само по основ на акциза проценките се дека ќе недостигаат околу пет милијарди денари. Ако на тоа се додаде и стапката на данокот на додадена вредност, посебно за дизел горивото којашто е намалена, доаѓаме до бројка од 7-8 милијарди денари, којашто не може да биде покриена со прераспределба“, рече Мицкоски. Седум до осум милијарди денари изнесуваат над 110 милиони евра.

Тоа е цената на мерките со кои горивото се држи под контрола – намалената акциза и намалениот ДДВ за дизелот. Мицкоски вели дека со дополнителниот попуст Македонија ќе биде „убедливо држава со најниска цена на горивото во регионот, а можеби и во Европа“. На пумпа звучи одлично. Но гориво што државата го поевтинува преку пропуштени приходи не станува поевтино. Се плаќа од друг џеб.

Опозицијата токму оттаму удира. Од СДСМ велат дека ребалансот е „признание, не победа“ и дека разликата ќе се покрива со ново задолжување. „Граѓанинот е во загуба двапати: поскап живот, плус враќање на кредитот со камата“, наведуваат оттаму. Потсетуваат и на последната одлука на Регулаторната комисија за енергетика од 28 септември: дизелот поевтини за 4,5 денари, на 100 денари за литар, бензинот 95 остана на 100 денари, а 98-октанскиот отиде на 102.

Во позадина стои и одлуката на Владата за ново задолжување на меѓународните финансиски пазари, со образложение дека парите се потребни за раздолжување и за финансирање на буџетскиот дефицит. Опозицијата зборува за нов заем од 1,3 милијарди евра.

Премиерот тврди дека државата е енергетски стабилна, дека ремонтите во РЕК „Битола“ и „Осломеј“ се при крај и дека инфлацијата е „за 50 отсто пониска од просекот во ЕУ“. Можеби. Но кога една влада во една изјава ветува поевтино гориво и признава дупка во касата, прашањето не е дали цената на пумпата ќе падне за денар-два. Прашањето е кој ја покрива разликата – и со каква камата.