Paketa e njëzet e një e sanksioneve kundër Rusisë u miratua më 23 korrik, pas negociatave disajavore. Por historia nuk qëndron te ajo çka kaloi - por te ajo çka duhej hequr që të kalonte.

Këtë herë rezistencën nuk e udhëhoqën Hungaria dhe Sllovakia, vendet që me vite etiketohen si „prorusë“. E udhëhoqën Gjermania, Franca, Italia, Austria, Greqia dhe Portugalia. Gjashtë nga anëtaret më të mëdha dhe më me ndikim kërkuan përjashtime ose heqje të plotë të masave që do t'i godisnin kompanitë e tyre.

Lista e lëshimeve

Greqia ishte e gatshme ta bllokonte gjithë paketën për shkak të ndalesës së propozuar për transportin e gazit natyror të lëngshëm rus drejt blerësve jashtë Bashkimit. Athina kërkoi mbrojtje për kompaninë e transportit detar „Dinagas“, tankerët e së cilës marrin pjesë në atë transport. Brukseli lëshoi: u fut një përjashtim që mundëson vazhdimin e tranzitit për kontratat e lidhura më parë, me kusht që sasitë të mos e kalojnë nivelin e vitit 2025.

Gjermania dhe Portugalia e penguan ndalesën e importit të disa llojeve të peshkut rus. Berlini mbronte industrinë përpunuese që varet nga merlucit i Alaskës rus, ndërsa Lisbona mbronte importin e bakalarit, kyç për industrinë ushqimore portugeze.

Franca dhe Italia iu kundërvunë kufizimeve më të rrepta të vizave për ish-pjesëtarët e forcave ruse. Parisi dhe Roma përmendën arsye juridike dhe administrative, ndërsa anëtaret veriore dhe baltike vlerësuan se dy vendet në të vërtetë mbrojnë të ardhurat nga turistët rusë.

Austria kërcënoi me veto nëse nuk shqyrtohej shkrirja e pasurisë ruse për të kompensuar humbjen e „Rajfajzen bankës“ prej rreth 2,1 miliardë eurosh. U dakordua që kërkesa e Vjenës të shqyrtohet më vonë, jashtë paketës.

Bullgaria arriti që patriarku rus Kirill të hiqej nga lista e personave të parashikuar për sanksione.

Secili e ruajti të vetën

Shikojeni listën si tërësi. Greqia - transportin detar. Gjermania dhe Portugalia - përpunimin e peshkut. Franca dhe Italia - regjimin e vizave dhe turistët. Austria - bankën. Bullgaria - patriarkun. Pesë interesa të ndryshme kombëtare, pesë përjashtime të ndryshme, një paketë që në fund përfshiu sektorin energjetik dhe financiar rus, tregtinë, platformat kripto, 41 anije nga e ashtuquajtura flotë në hije dhe 218 persona e kompani - por pa masat më të kontestuara.

Kjo është e rëndësishme për një arsye. Me vite në Ballkan përsëritet se Bashkimi funksionon mbi parim dhe se problematikë janë vetëm ata që nuk pajtohen. Kjo paketë tregoi se parimi vlen derisa të përplaset me fabrikën e peshkut të dikujt.

Çfarë vjen më pas

Sipas Fajnenshëll tajmsit, funksionarët evropianë tashmë po shqyrtojnë heqjen dorë nga praktika e miratimit të paketave të mëdha të sanksioneve. Si zëvendësim i mundshëm përmendet zgjerimi individual i listave të zeza, sepse vendime të tilla shkaktojnë më pak përplasje mes anëtareve. Një diplomat evropian vlerësoi se paketa e 21-të mund të jetë paketa e fundit e madhe në formën aktuale.

Nëse kjo ndodh, nuk do të jetë ndryshim teknik. Do të thotë se Bashkimi ka hequr dorë nga vegla që e reklamonte më së zëshmi si dëshmi të unitetit të vet, sepse nuk mund të mbledhë më pëlqim të mjaftueshëm për ta përdorur.

Dhe këtu është pyetja që rrallë shtrohet me zë në Shkup: vendet që me vite i shpjegojnë Ballkanit se si duket politika e jashtme parimore, sapo e treguan pragun e vet. Ai prag quhet kompani transporti detar, bankë dhe një fabrikë bakalari.