Nëse ka një bimë që jep efekt maksimal me mund minimal, ajo është buganvilja. Ai shpërthim ngjyrash që e shohim si derdhet mbi muret dhe portat në gjithë Mesdheun duket sikur kërkon shumë kujdes - kur në të vërtetë kërkon më pak sesa mendoni.

Së pari, një e vërtetë e vogël befasuese: ata „lule“ të gjallë rozë, vjollcë, portokalli ose të kuq në të vërtetë fare nuk janë lule. Janë gjethe të modifikuara të quajtura brakte, të cilat bima i zhvilloi për të tërhequr pjalmuesit. Lulja e vërtetë është pjesa e vogël e bardhë në mes.

Sekreti i një buganvilje të harlisur përmblidhet në dy gjëra - diell dhe kullim. Dielli është faktori më i rëndësishëm: vendoseni në anën jugore ose jugperëndimore, ku merr të paktën pesë deri gjashtë orë dritë të drejtpërdrejtë në ditë. Një bimë në gjysmëhije do të zhvillojë shumë gjethe, por pak ngjyrë. Sa i përket ujit, paradoksalisht, pak „etje“ i bën mirë - stresi i kontrolluar i ujit nxit më shumë brakte. Në pranverë dhe verë ujitni një deri dy herë në javë, duke e lënë tokën të thahet pjesërisht mes ujitjeve.

Armiku më i madh është lagështia e vazhdueshme, që kalb rrënjët dhe shkatërron sezonin e ardhshëm të lulëzimit. Prandaj përdorni tokë me kullim të mirë, të përzier me rërë ose perlit, dhe në vjeshtë e dimër ujitni më rrallë. Për ushqim, kapuni pas plehrave të pasura me fosfor dhe kalium çdo dy-tri javë në sezonin e rritjes, dhe shmangni ato me shumë azot - ato japin gjethe në vend të ngjyrës. Kaq. Diell, pak ujë dhe durim - dhe buganvilja do të ngjyrosë oborrin tuaj si asnjë bimë tjetër.