Dasmë në Valencia: nusja ngriti një kënd me lule që çdo mysafir ta bënte vetë buqetën, ndërsa fustani i nusërisë u qep nga pëlhurat e gjyshes së saj

Candela Gómez është nga Valencia, stiliste mode që punon për Zara Kids në Galicia. Isidoro ka rrënjë në Cádiz. Historia e tyre nisi në Angli dhe, pas ndalesave në Madrid, El Puerto de Santa María dhe Valencia, arriti në A Coruña. Pas nëntë vjetësh bashkë, u martuan më 6 qershor 2026. „Ajo ishte ëndrra jonë“, thotë nusja.

Kurorëzimi u bë në kishën barok „San Juan de la Cruz“ në Valencia, ndërsa festa në pronën „San Antonio de Padua“, një shtëpi e vjetër fshatare disa kilometra larg qytetit. Ideja ishte të bashkoheshin dy të kundërta: kisha solemne dhe darka e çlirët mesdhetare verore, si në një shtëpi familjare, nën ullinj dhe në dritën e qirinjve.

Candela e kishte imagjinuar kishën si xhungël të magjepsur. Luleshitësit nga La Tartana bënë një kalim me lule të bardha, ndërsa mbulesat e vjetra të gjyshes së saj mbuluan bankat. Mysafirët nga kisha deri në pronë i dërgoi një veturë e vogël e hapur Méhari, e zbukuruar me lule.

Këndi nga i cili lulet shkuan në shtëpi

Tryezat ishin mbuluar me mbulesa të vjetra dhe shandanë të mëdhenj, ndërsa aranzhimet qendrore ishin të egra dhe asimetrike, në tone luleshtrydheje, shege, vjollce dhe rozë. Më së shumti kishte karafila, përshëndetje për rrënjët andaluziane të dhëndrit, me bozhure dhe lule stinore. Por lëvizja e vërtetë ishte këndi me lule: çdo mysafir mund të zgjidhte vetë dhe ta merrte në shtëpi. Lulet përfunduan mbi tryeza, në flokë dhe në xhepat e xhaketave, ndërsa vetë nusja mbante një karafil në topuz.

Për organizatore nuk u desh të kërkohej larg. „Nëna ime është organizatorja më e mirë e dasmave në botë“, thotë Candela. Sa nëna në Ballkan e bëjnë të njëjtën punë - vetëm pa titull dhe pa honorar?

Fustan nusërie nga pëlhurat e gjyshes

Fustanin e dizajnoi Mónica Calles nga pëlhura të vjetra që i përkisnin gjyshes së Candelës, disa nga fundi i shekullit të 19-të, me shirita dantelle dhe li të rrudhur. Për këpucët provoi më shumë se shtatë palë, pastaj vendosi për këpucë me thembër të hapur në ngjyrë gjalpi nga Proenza Schouler, të blera përmes Vestiaire Collective, mbi të cilat shtoi shirita të grisur tyli. Vathët e gjatë me topaze të parregullta janë nga koleksioni i nusërisë i Aristocrazy, byzylyku nga Fifty Jewel është dhuratë nga shoqet, ndërsa pranë tij mbante edhe një byzylyk të vjetër.

Buqetën e zgjodhi në minutën e fundit: lule të vogla të bardha, shumë gjelbërim dhe kërcej të gjatë e të ashpër, sikur sapo të mbledhura nga fusha. Grimin dhe flokët, një topuz i ulët e i lirshëm, i bëri shoqja Pilar Vilas, tortën - Pepina Pastel, ndërsa fotografitë - Cristina Hul nga El Hilo Dorado. Nata përfundoi me flamenko, këngë të improvizuara dhe shumë përqafime.

Detajet më të bukura të kësaj dasme nuk u blenë në sallon: mbulesat, pëlhurat dhe ideja që lulet të mos përfundojnë në kosh pas mesnatës.