Skip to content

Rafael Orléans-Braganza martohet me një italiane në Firence: martesa mund ta lërë pa të drejtën e fronit të një perandorie që nuk ekziston që nga viti 1889

1 min. lexim
Shpërndaj
Rafael Orléans-Braganza martohet me një italiane në Firence: martesa mund ta lërë pa të drejtën e fronit të një perandorie që nuk ekziston që nga viti 1889

Brazili është republikë që nga viti 1889. Kjo nuk e pengon ish-familjen perandorake që edhe sot ta ruajë me rreptësi rendin e trashëgimisë - dhe pikërisht ky rend tani po plas në një dasmë. Princi Rafael Orléans-Braganza, të cilin familja e quan princ perandorak i Brazilit dhe trashëgimtar i parë në degën Vassouras, shpalli fejesën me fisniken italiane Margherita del Piane. Rafaeli është edhe kushëri i mbretit spanjoll Felipe VI.

Lajmin e publikoi në profilet e tij në rrjetet sociale, me njoftim zyrtar. Çifti u njoh në Milano, më të afërmit i njoftuan qysh në prill, ndërsa kurorëzimi është caktuar për 28 nëntor në Firence. Zgjedhja e qytetit nuk është e rastësishme: sipas traditës së shtëpisë perandorake braziliane, dasma bëhet në vendin e nuses.

Problemi është te rregullat. Ish-shtëpia perandorake nuk lejon martesë jashtë dinastive për ata që janë në vijën për fronin. Margherita del Piane nuk vjen nga një shtëpi sunduese, kështu që martesa konsiderohet morganatike - e pabarabartë, me të gjitha pasojat që sjell ajo kategori e vjetër oborrtare. Rrugëdalje ekziston: shefi i degës Vassouras, princi Bertrand, mund të japë leje të veçantë që Rafaeli t'i ruajë të drejtat. Vetëm se Bertrandi qysh në korrik deklaroi publikisht se nuk do ta japë një leje të tillë.

Nëse dasma mbahet, Rafaeli me shumë gjasë do të duhet të heqë dorë nga të drejtat dinastike. Atëherë e para në radhë do të bëhej motra e tij më e vogël, princesha Maria Gabriela. Asnjë brazilian nuk do të votojë për këtë dhe pothuajse askush nuk do ta ndiejë, por familja i mbron rregullat sikur perandoria të ishte ende në fuqi.

Ka diçka pothuajse prekëse në këtë: një njeri rrezikon të drejta mbi diçka që nuk ekziston, sepse u dashurua me një grua nga familja „e gabuar“. Evropa i di përmendsh historitë e tilla - nga Eduardi VIII, që hoqi dorë nga kurora për Wallis Simpson, deri te shtëpitë mbretërore që sot ngadalë po ua hapin dyert nuseve pa tituj. Në Ballkan, ku Karagjorgjeviqët edhe sot mbajnë tituj pa fron, dilema të tilla tingëllojnë të njohura. Mbetet një pyetje: kush do të lëshojë pe në fund - dashuria apo protokolli?