Trump e kritikon Zelenskin, ndërsa CIA i jep Kievit të dhëna për goditje thellë në Rusi

Donald Trump kohët e fundit deklaroi se me Volodimir Zelenskin bashkëpunohet më vështirë se me Vladimir Putinin. Ndërsa Trump publikisht e sulmon presidentin ukrainas, Agjencia Qendrore e Inteligjencës e SHBA-së (CIA), sipas revistës amerikane „The Atlantic“, vazhdon t'i dorëzojë Ukrainës të dhëna për sulme ndaj objektivave në Rusi, si dhe paralajmërime për raketa dhe dronë që po afrohen.

Sipas revistës, CIA ka rol udhëheqës mes strukturave amerikane që veprojnë në Ukrainë - kështu e ka vlerësuar një ish-zyrtar i lartë amerikan. Edhe më ashpër tingëllon deklarata e një zyrtari të inteligjencës nga vendet baltike: operacionet e CIA-s në Ukrainë janë bërë „dukshëm më agresive“ se gjatë administratës së Joe Bidenit. Dhe kjo pavarësisht gjithë retorikës publike të Trumpit.

Drejtori i CIA-s, John Ratcliffe, sipas „The Atlantic“, e mbështet shkëmbimin e të dhënave të inteligjencës me Kievin. Por këtu është edhe rezerva kyçe: nëse Trump urdhëron ndërprerje, Ratcliffe, sipas burimeve të revistës, nuk do të përpiqej ta bindte të kundërtën. Me fjalë të tjera, ura mes Uashingtonit dhe Kievit qëndron derisa presidenti të vendosë ndryshe - ndërsa vendimin e merr pikërisht Trump, i cili Zelenskin e konsideron partner më të vështirë se Putinin.

Kjo nuk është hera e parë. „Washington Post“ në mars 2025 shkroi se Uashingtoni kishte ndërprerë përkohësisht një pjesë të madhe të shkëmbimit të të dhënave të inteligjencës me Ukrainën, përfshirë edhe të dhënat për planifikimin e goditjeve në Rusi. Raportet e mëvonshme në vitin 2026 flisnin për bashkëpunim të rinovuar dhe të forcuar, ndërsa „The Atlantic“ që në gusht shkruante se SHBA-ja i dorëzon Ukrainës të dhëna për goditje ndaj pozicioneve ushtarake ruse dhe infrastrukturës energjetike. Mbështetja, pra, nuk është konstante - ndizet dhe fiket sipas politikës.

Për Kievin kjo nuk është abstraksion. Të dhënat amerikane shërbejnë për planifikimin e operacioneve ushtarake, për zgjedhjen e objektivave dhe për paralajmërim në kohë para sulmeve me raketa dhe me dronë. Kur një mbështetje e tillë varet nga disponimi në Shtëpinë e Bardhë, Kievi nuk mund të planifikojë asnjë natë përpara.

Ballkani e njeh mirë këtë skemë: fuqitë e mëdha publikisht thonë një gjë, ndërsa shërbimet e tyre bëjnë tjetër. Kush vuan kur të dyja nuk përputhen? Dhe nëse Uashingtoni sillet kështu me një vend në luftë, sa vlen premtimi i dhënë shteteve më të vogla në Ballkan?