Skip to content

Operacioni sekret „Vivaldi“: për një fshat ukrainas prej 0,17 kilometrash katrorë u desh më shumë se një muaj

1 min. lexim
Shpërndaj
Operacioni sekret „Vivaldi“: për një fshat ukrainas prej 0,17 kilometrash katrorë u desh më shumë se një muaj

Nëse mendonit se dronët e vranë ofensivën klasike të këmbësorisë, operacioni ukrainas „Vivaldi“ thotë diçka tjetër. Ofensiva sekrete dhe ende aktive në sektorin e Limanit, në veri të rajonit të Donjeckut, për herë të parë është përshkruar nga vetë komandantët. Brigadat e Korpusit të Tretë të Ushtrisë deri më 14 tetor çliruan 277 kilometra katrorë dhe 16 fshatra.

Në hartë shifra duket modeste. Çmimi shihet në detaje. Fshati Shandrihollove ka sipërfaqe prej vetëm 0,17 kilometrash katrorë, ndërsa ukrainasve u deshën më shumë se një muaj për ta çliruar. „Armiku e minoi zonën jashtëzakonisht dendur, sepse e kuptoi se ndryshe nuk mund të na ndalte“, tha komandanti i batalionit Serhij Hallçenko, i njohur si „Psiko“.

Minat kundër këmbësorisë, sipas Hallçenkos, janë përgjegjëse për 80 për qind të humbjeve. Numrin e përgjithshëm të viktimave ukrainase nuk e zbuloi. Ballkani e di sa gjatë i mban toka minat pas përfundimit të luftës: Bosnja dhe Kroacia i pastrojnë edhe tri dekada më vonë. Sa breza do t'i nxjerrin minat nga arat e Donbasit?

Katër orë mes dronëve

Ushtari 37-vjeçar Oleksandr, i njohur si „Marinsi“, ishte në grupin e parë që hyri në fshat. Tre ushtarë kishin pastruar një ndërtesë dhe po i afroheshin kishës kur me gjasë i vuri re një dron rus FPV. Pasoi një tufë e tërë. Rreth katër orë vrapuan zigzag nëpër rrënoja, duke u mbajtur pas shtigjeve prej betoni për të mos shkelur mbi ndonjë minë. Të tre mbijetuan, me plagë nga copëzat dhe tronditje truri. „Sinqerisht, isha i sigurt se nuk do të mbijetonim“, tha ai.

Taktika ishte heshtja dhe anashkalimi. Në vend të sulmit të drejtpërdrejtë, këmbësoria përparonte nëpër brezat pyjorë për t'i prerë ushtarët rusë në fshatra. Ushtarë në çifte depërtonin deri në pesë kilometra thellë pas linjave ruse. Disa ditë përshkonin dy kilometra, ndërsa ndonjëherë u duheshin katër ditë për 200 metra. Komandanti me nofkën „Xhudo“ pranon se në 30 deri në 40 për qind të rasteve dronët megjithatë i vinin re.

Skenat më të rënda janë nga evakuimi. Një ushtar që tërhiqte një shok të plagosur me barelë shkeli mbi një minë dhe vrau njeriun që po e shpëtonte. Një ushtar i plagosur rëndë, i vendosur mbi një dron tokësor për të mos rrezikuar jetë të tjera, u largua 1.500 metra nga fronti, e më pas e goditi një dron rus. Gjashtë ushtarë ukrainas në një moment u sulmuan nga 35 dronë FPV me fibër optike dhe 12 dronë të tipit „Molnija“. Njëri humbi jetën, pesë u plagosën.

Shifra që askush nuk i ka verifikuar

Korpusi i Tretë i Ushtrisë pretendon se rusët humbën rreth 8.000 njerëz dhe se më shumë se 250 janë zënë robër. Andrij Bileckij, i cili është në krye të korpusit, në një brifing foli për një raport humbjesh një me shtatë në favor të Ukrainës. Asnjë nga këto shifra nuk është konfirmuar në mënyrë të pavarur, dhe kjo duhet thënë po aq me zë sa kur lexojmë njoftimet ruse. Lufta zhvillohet në terren, por edhe në prezantime.

Bileckij e shpalli fundin e fazës së katërt me fjalinë: „Katër stinët e ‚Vivaldit‘ përfunduan, por muzika vazhdon.“ Komandantët presin që ritmi i operacioneve të ngadalësohet. Por nëse „Vivaldi“ tregoi diçka, kjo është se edhe në një luftë të mbingopur me dronë, terreni ende fitohet me hapa, ndërsa nën shumë prej tyre pret një minë.