Doli Parton ndërroi jetë në moshën 80-vjeçare, pas një sëmundjeje për të cilën familja nuk dha detaje. Lajmin e publikoi nipi i saj Brin Siver në një videopërshëndetje - dhe vetë kjo mënyrë thotë diçka për të. Siveri, i cili për më shumë se dy dekada ishte shefi i sigurisë së saj, zbuloi se pikërisht ajo i kishte kërkuar ta bënte këtë: „Ky njoftim me video është diçka që Doli më kërkoi ta bëja para vitesh, para se ta kuptoja plotësisht si realitet të ardhshëm.“

Një grua që me dekada e kontrolloi pamjen e vet dhe historinë e vet, e planifikoi edhe njoftimin e fundit. Funerali do të jetë i vogël dhe privat, vetëm për më të afërmit. Në vend të luleve, familja kërkon donacione për Imagination Library, programin për shkrim-lexim të fëmijëve që ajo vetë e themeloi. Në njoftim e përshkruan si „një jetë plot shkëlqim që ndriti aq fort sa të gjithë mund ta shihnin“.

Katër ditë para fundit

Më 21 gusht, pra katër ditë para vdekjes, Parton foli publikisht për shëndetin në një intervistë për revistën People. Pranoi se i kishte lënë pas dore problemet ndërsa kujdesej për burrin e saj, dhe pastaj bëri shaka me veten: „Më parë thosha se isha mbretëresha e tabloidëve, por tani mendoj se mund të them se jam mbretëresha e inteligjencës artificiale në rrjetet sociale!“ Dhe shtoi se nuk kishte ndërmend të ndalej: „Kam ende shumë gjëra që dua t'i arrij, prandaj do të vazhdoj të punoj sa të mundem për t'i parë si realizohen.“

Goditja e rëndë i erdhi në mars 2025, kur ndërroi jetë burri i saj, Karl Tomas Din, me të cilin ishte e martuar 60 vjet. U njohën rastësisht, para një lavanderie. Karli kurrë nuk shfaqej publikisht - ky ishte zgjedhje e vetëdijshme, jo turpshmëri. Ajo thoshte se ai e frymëzoi për „Jolene“, kurse lidhjen e përshkruante pa asnjë fjalë madhështore: „Jeta jonë është e thjeshtë, por e lehtë. As nuk shoqërohemi shumë. Unë udhëtoj shumë, por vërtet kënaqemi me njëri-tjetrin kur jemi bashkë dhe në gjërat e vogla.“

Nga njëmbëdhjetë vëllezër e motra te 160 milionë disqe

Lindi në vitin 1946 në Pitman Senter, Tenesi, në një familje të madhe e të varfër me njëmbëdhjetë vëllezër e motra. Këndonte në kishë që në moshën gjashtëvjeçare, kurse në vitin 1964 u shpërngul në Neshvil, ku luante nëpër vende lokale derisa filloi të punonte me Porter Vagonerin në shoun e tij. Vitet shtatëdhjetë e çuan në skenën botërore, sidomos pasi shkroi „I Will Always Love You“ - këngën që më vonë Uitni Hjuston e këndoi në „The Bodyguard“ dhe që ia hapi dyert e filmit.

Shifrat janë këto: dhjetë çmime Grammy, një Oskar nderi, një Emmy, vend në Shtëpinë e të Famshmëve të muzikës kantri dhe rreth 160 milionë disqe të shitura. Dhe lista e çmimeve nuk është ajo që mbahet mend më shumë - puna humanitare është. Dhe mentorimi i emrave më të rinj, mes tyre Majli Sajrus.

Muzikali „Dolly: A True Original Musical“, i bazuar në jetën e saj, u shfaq për herë të parë verën e kaluar dhe ishte planifikuar për Brodvej në vitin 2026. Kujtimet e saj „Dolly Parton, Songteller: My Life in Lyrics“ e tregojnë historinë përmes vetë teksteve. Ajo që mbeti pas saj nuk është repertor - është një model se si ndërtohet një karrierë pa qenë asnjëherë i detyruar të jesh dikush tjetër.