Industria e modës jeton duke të bindur se diçka është e re. Problemi është se garderoba verore e grave më të fotografuara të shekullit të njëzetë sot do të kalonte nëpër çdo rrugë pa i lëvizur syri askujt - kurse disa nga ato fotografi janë shtatëdhjetë vjeçare.

Kjo nuk është rastësi dhe nuk është mistikë. Trendet vërtiten në rreth, dhe ajo që sot shitet si zbulim, dikush e ka mbajtur para gjysmë shekulli. Dallimi është se ato gra nuk blinin sezon - blinin një formë që u shkonte, dhe pastaj nuk e ndryshonin.

Brizhit Bardo i imponoi pantallonat kapri me balerina në filmat e viteve pesëdhjetë dhe gjashtëdhjetë. Ajo është edhe gruaja që e theu konventën e dasmës me një fustan me print vishi në ngjyrë rozë në kurorëzimin e vitit 1959 me aktorin Zhak Sharje. Printi me katrorë që atëherë kthehet çdo verë, zakonisht i paraqitur si i ri.

Sofia Loren mbeti e kujtuar për fustanet me lule të viteve gjashtëdhjetë, të cilat i sillnin atë që vështirë kopjohet - elegancë të pasur pa u përpjekur të duket ndryshe nga ç'ishte.

Xheki Kenedi është autorja e kombinimit që sot shitet nën etiketën „luks i qetë”. Shami në kokë, syze dielli të mëdha, minimalizëm me ndonjë copë më të fortë. Ajo e para i bëri aksesorët pjesë kryesore të pamjes verore, e jo zbukurim në fund.

Xhejn Birkin - po, ajo Birkin sipas së cilës është emërtuar çanta më e shtrenjtë - në të vërtetë e futi shportën e thurur në garderobën verore. Plus xhinse të zgjeruara, bluzë të bardhë me vija dhe këpucë me të cilat mund të ecësh. Çanta më e njohur në botë mban emrin e një gruaje që mbante shportë.

Grejs Keli udhëtoi për në Monako në moshën njëzet e gjashtë vjeçare me 80 valixhe. Kjo është shifër që thotë gjithçka. Verat i kalonte në Sevilje, Korsikë dhe Venedik, me kaftanë me print, komplete liri, pantallona kapri, gjerdanë, shamira dhe shirita të gjerë për flokë.

Kerolin Beset-Kenedi është dëshmi se stili i mbijeton gjithçkaje. Gati tridhjetë vjet pas vdekjes së saj, pamjet e saj sërish janë objekt kopjimi - minimaliste, të pastra, pa asnjë copë që bërtet.

Diana i bënte zgjedhjet e papritura në vitet tetëdhjetë: kombinime të verdha në nuancë gjalpi, bluza me jakë të vogël, espadrile të kuqe. Të treja këtë vit janë kthyer në treg si trende të sezonit.

E përbashkëta? Asnjëra prej tyre nuk vishej sipas asaj që ishte në ofertë atë muaj. Secila e dinte një siluetë dhe e mbante. Prandaj fotografitë funksionojnë edhe sot - kurse fotografitë e çfarëdo fushate sezonale para pesë vjetësh nuk funksionojnë më.