Historia fillon ashtu siç fillojnë shumë histori në Ballkan: një fëmijë, një baba i vdekur, një gjyshe dhe një dajë që jeton në Kanada. Aktori spanjoll Maksi Iglesias ishte gjashtë a shtatë vjeç kur udhëtoi atje për herë të parë, pak kohë pas vdekjes së të atit. Nga ai udhëtim, thotë ai, i mbeti fascinimi me natyrën dhe me të panjohurën. Këtë vit u kthye - këtë herë me një ekspeditë të serialit televiziv aventurier Universo Calleja nëpër Kolumbinë Britanike.

Ishull i gjatë mbi 450 kilometra

Stacioni i parë ishte ishulli Vankuver, i gjatë mbi 450 kilometra, që është gati një pasqyrë përmbledhëse e gjithë Kanadasë: pyje shiu të buta, male, plazhe të hapura drejt Paqësorit dhe vende të vogla ku jeta sillet rreth detit. Në jug është Viktoria, kryeqyteti i provincës. Në bregun perëndimor janë Tofino dhe Ukluleti, pranë parkut kombëtar Pacific Rim, një nga zonat më të mëdha të mbrojtura në ishull. Në bregun lindor është Kembell Riveri, i njohur për salmonin dhe për kafshët që e ndjekin deri te lumenjtë.

Pikërisht këtu Iglesias pati takimin e parë me faunën kanadeze. Ndërsa ishte në ujë, u shfaq një ari i zi për të gjuajtur salmon. Gjithçka përfundoi vetëm me frikë, por ky ishte mesazh i qartë për pjesën tjetër të udhëtimit: në këtë pjesë të botës kafshët shfaqen kur më pak i pret.

Ishull pa rrymë dhe hidroplan mbi orkat

I radhës ishte ishulli Henson - një copë e vogël toke e izoluar, pa rrymë dhe pa ujë rubineti, me mezi ndonjë ndërtesë dhe pyll që zbret deri te deti. Është pjesë e labirintit të ishujve dhe kanaleve përgjatë bregut të Kolumbisë Britanike, në ujëra ku orkat, balenat dhe luanët e detit janë pamje e përditshme. Vetë mbërritja është aventurë: Iglesias u ul në komandat e hidroplanit dhe për herë të parë e drejtoi mbi ujë, ndërsa nga ajri grupi pa balena, madje edhe një orkë.

Totema pranë varreve

Stacioni më kulturor ishte Alert Bej, një vend i vogël peshkatarësh në ishullin Kormorant, ku prania e popujve vendas është pjesë e peizazhit të përditshëm. Ky është territor i popullit Kwakwaka'wakw, dhe kultura e tyre lexohet në traditat dhe në vendet që e ruajnë trashëgiminë - qendrën kulturore U'mista dhe varrezat e vjetra Namgis, ku totemat qëndrojnë menjëherë pranë varreve.

Toka e grizlive

Finalja ishte në Great Bear Rainforest, pyllin e shiut që shtrihet përgjatë bregut verior të provincës: pyje, ishuj, fjorde dhe faunë që rrallë shihet në një vend. Këtu udhëtohet kryesisht me ujë, nëpër kanale nga ku mund të shihen balena dhe orka në liri. Atraksioni kryesor janë arinjtë grizli: në sezonin e salmonit ata zbresin te lumenjtë, ndërsa ture të organizuara me guidë i ndjekin nga platforma ose varka - gjithmonë nga larg. Kështu përfundoi udhëtimi që, në një farë mënyre, kishte nisur disa dekada më parë.

Nëse nuk jeni për hidroplanë

Kolumbia Britanike ka edhe një anë më të butë. Viktoria, në skajin jugor të ishullit Vankuver, e ndryshon plotësisht pamjen: në vend të pyjeve të largëta - ndërtesa historike, parlamenti provincial dhe porti Inner Harbour, rreth të cilit sillet qyteti. Hoteli Fairmont Empress pranë ujit është një nga ndërtesat më të njohura, ndërsa Fisherman's Wharf me shtëpitë mbi ujë shton ngjyrë. E pastaj është edhe lugina Okanagan, që duket si një vend tjetër brenda së njëjtës provincë: më pak pyll, më shumë diell, liqene, pemishte dhe vreshta. Qyteti më i madh atje është Kelouna, ndërsa më në jug janë Pentiktoni dhe Osojusi, tashmë afër kufirit me SHBA-në.

Për shumë veta Kanadaja është një pikë e largët në hartë ku jeton ndonjë i afërm, e njohur vetëm nga bisedat telefonike dhe fotografitë familjare. Sa shpesh kjo lidhje bëhet shkas për ta parë edhe këtë Kanada të egër - atë pa rrymë, por me orka nën krahë?