Forcat ukrainase çliruan edhe tre fshatra në veri të rajonit të Donjeckut në kuadër të operacionit ofensiv „Vivaldi“. Informacionin më 28 shtator e konfirmoi komandanti i Korpusit të Tretë të Ushtrisë, gjenerali i brigadës Andrij Bilecki. Sipas tij, në këtë fazë forcat ruse pësuan më shumë se 2.000 humbje në fuqi njerëzore, ndërsa mbi 250 ushtarë janë zënë rob.

Janë çliruar vendbanimet Ridkodub, Nove dhe Katerinivka, ndërsa është vendosur kontroll i plotë mbi Karpivkën dhe Novomihajlivkën. Faza e re solli 51 kilometra katrorë territor të çliruar, me çka sipërfaqja e përgjithshme e rikthyer në operacion arriti në 176 kilometra katrorë. Në hartën e një lufte që zgjat me vite kjo nuk është shumë - por në një front ku çdo metër paguhet shtrenjtë, kjo është shifër që bie në sy.

„Paraqitja filmike se ‚rusët nuk dorëzohen‘ në praktikë doli të jetë dorëzim i njësive të tëra, përfshirë oficerë, pilotë dhe artilerë“, deklaroi Bilecki. Ai shtoi se shpreson që robërit së shpejti të shkëmbehen me ushtarë ukrainas. Kjo ndoshta është pjesa më e rëndësishme e historisë: çdo ushtar rus i zënë rob është potencialisht një ukrainas që kthehet në shtëpi.

Operacioni u shpall zyrtarisht vetëm më 15 shtator, por kanalet ruse në Telegram dhe analistët e pavarur OSINT i ndiqnin sulmet ukrainase në atë zonë që nga fundi i pranverës. Qëllimi ishte të eliminohej dalja e madhe ruse në front, e krijuar në luftimet e vitit të kaluar - një nga dy drejtimet kryesore përmes të cilave forcat ruse përpiqeshin t'i rrethonin mbrojtësit e mbetur ukrainas në rajon.

Të dhënat më të reja i afrojnë shifrat zyrtare ukrainase me ato që më parë i publikonin analistët OSINT dhe blogerët ushtarakë rusë, sipas të cilëve forcat ukrainase kanë depërtuar në lindje deri te lumi Zherebec. Kur shifrat e njërës palë i konfirmojnë blogerët e palës tjetër, kjo vlen më shumë se çdo komunikatë. Ballkani nga luftërat e veta e di se viktima e parë në front është informacioni - ndërsa kjo ofensivë u zhvillua pothuajse tërësisht nën bllokadë informative.

Mashtrimi si armë

„Një nga faktorët kyç për suksesin tonë ishin operacionet e mashtrimit“, tha Bilecki. Sipas tij, armiku ishte i bindur se drejtimi kryesor i sulmit është Shandrigollove - Zelena Dollina, prandaj i harxhoi kot rezervat në kundërsulme atje, ndërsa e humbi goditjen kryesore, të drejtuar drejt marrjes së fshatit Nove. Dy fazat e para u shpallën në mënyrë të ngjashme: e para më 15 shtator, kur ofensiva mori emrin, dhe e dyta më 20 shtator, me çlirimin e Shandrigollovës dhe Derillovës.

Ky është shembull i rrallë i një ofensive të suksesshme ukrainase në kushte të mungesës së madhe të ushtarëve dhe dominimit të dronëve, të cilët mbi front krijojnë të ashtuquajturën „zonë e vdekjes“. Nga Korpusi i Tretë thonë se suksesi erdhi me neutralizimin e dronëve dhe logjistikës ruse dhe me përdorim kreativ të teknologjisë - përfshirë edhe dronë tokësorë, si transportues të blinduar sovjetikë të modifikuar të përdorur si „kamikazë“. Pamjet e publikuara tregojnë dronë të rëndë që bartin automjete tokësore pa pilot dhe i lëshojnë më shumë se dhjetë kilometra pas vijave ruse.

Luftën që e nisën tanket gjithnjë e më shumë e zhvillojnë makina pa ekuipazh. Pyetja është sa kohë do të kalojë derisa kjo të bëhet standard në çdo ushtri - dhe sa të përgatitur do të jenë ata që ende mendojnë se kjo është fantashkencë.