Dymbëdhjetë zjarre në hapësira të hapura për një ditë. Tre ende aktivë kur Qendra për Menaxhimin e Krizave e mbylli bilancin ditor në orën 18. Një nën kontroll, tetë të shuar. Kjo tashmë është një ditë normale korriku në Maqedoni, kurse ne vazhdojmë ta trajtojmë si lajm, në vend se si një sezon për të cilin përgatitesh paraprakisht.

Vatrat aktive janë në Probishtip, në zonën e fshatit Pleshinci drejt Strmoshit, ku digjet bimësi e ulët, shkurre dhe pyll i ulët. Digjet edhe pranë fshatit Vincë në rrethin e Kumanovës, ku është përfshirë bari i thatë. I treti është në Komunën e Petrovecit, në segmentin nga Gorno Konjari drejt Vincës, ku zjarri ka përfshirë bar të thatë, shkurre dhe brez pyjor. Nën kontroll është zjarri mbi deponinë në Rosoman, në rrethin e Kavadarit.

Tetë zjarret e shuar e tregojnë gjeografinë e problemit më mirë se çdo hartë. Mogila, mes fshatrave Sërpci dhe Beranci, ku u dogj gruri. Veles, te Bojaxhiina Çeshma, ku u dogjën bar i thatë, ferra dhe vreshta. Struga, në dy lokacione. Studeniçani. Vrapçishti. Kumanova, te Përmendorja Kosturnicë, ku u dogj edhe pylli i pishave. Gjevgjelia, në drejtimin nga Miravci drejt Petrovës. Nga Mogila deri në Gjevgjeli, i gjithë vendi brenda një dite.

Vini re çfarë digjet: grurë, vreshta, pyll pishe. Kjo nuk është vetëm bimësi, por puna njëvjeçare e dikujt dhe prodhimi i dikujt. Secili prej këtyre zjarreve është një faturë që dikush do ta paguajë, vetëm se ajo faturë nuk shfaqet në asnjë njoftim.

Shërbimet kompetente mbeten në terren dhe vazhdojnë ndërhyrjet derisa vatrat të lokalizohen plotësisht. Kjo është e saktë dhe e nevojshme. Por ndërhyrja është hallka e fundit e zinxhirit, jo e para. Pyetja të cilën asnjë njoftim ditor nuk i përgjigjet është nëse para korrikut dikush pastroi bimësinë e thatë, nëse brezat kundër zjarrit mirëmbahen dhe nëse mbi deponinë në Rosoman duhej fare të kishte diçka që merr flakë.

Dymbëdhjetë zjarre në ditë përpunohen si statistikë. Nëse doni të dini sa serioze është, shikoni sa nga këto vende përsëriten nga vera në verë.