Manchester City, „Hill Dickinson" stadındaki kaotik bir maçta Everton deplasmanından 3-3'lük beraberlikle dönerek Premier Lig şampiyonluk umutlarına dramatik bir darbe aldı.

Bu sonuç Pep Guardiola'nın takımını şampiyonluk yarışında Arsenal'in gerisinde bırakıyor, kaybedilen puanlar ise sezonun kritik bir anında Mikel Arteta'nın takımına net bir avantaj veriyor.

City baskın başladı, topu daha çok elinde tuttu, sahada üstünlük kurdu, ama Everton'ın disiplinli savunmasını kıramadı. Baskı devre arasından hemen önce karşılığını buldu - Jeremy Doku içeri kıvrıldı ve şutuyla topu üst köşeye yerleştirdi. Devreye hak edilmiş üstünlükle gidildi. Ya da öyle göründü.

İkinci yarı bambaşka bir filmdi. Everton yoğunlukla çıktı, ev sahibi Tierno Barry ile bir savunma hatasını değerlendirip eşitliği yakaladı, ardından Jake O'Brien kornerden kafayla 2-1'i yaptı. Barry sonra ikinci golünü ekledi - ceza sahasında dağılan topa ilk reaksiyonu o gösterdi. 3-1 Everton, ve City sanki masasından akşam yemeği alınıyormuş gibi izledi.

Konuklar uyandı. Erling Haaland farkı 3-2'ye indirdi, takım hücuma her şeyi attı. Yine kurtaran Doku oldu - uzatmaların derinliklerinde Belçikalı topu ceza sahasının kenarından alıp sert bir vuruşla uzak köşeye gönderdi. 3-3, neredeyse son vuruşla.

City için son dakikadaki beraberlik zafer gibi görünüyor, ama matematik başka şey söylüyor. Önde olduğun, sonra 3-1 geriye düştüğün ve 90+ dakikada bir puan kurtardığın maç bir kutlama anı değil - alarm sinyali. Ligin en iyi takımlarından birinin savunması basit pozisyonlarda birkaç kez çöktü, Arteta ise hâlâ rahat uyuyor.

Everton bu maçla herkes için bir baş ağrısı olabileceğini gösterdi. Ama Guardiola'ya sorulan soru aynı: City böyle „garip" devrelerden daha kaç tanesini geçirmeli ki birileri savunma krizinin geçici olmadığını kabul etsin?