Mantilla bir giysi parçası değil. Anneanneden anneye, anneden kıza geçen bir eşya; bazen de bir antikacıda satın alınıyor, çünkü ondan önce bir aile dağılmış oluyor. Bu yüzden düğünden sonraki ilk saatlerde başına gelen şey, bir sonraki kuşağın ona sahip olup olmayacağını belirliyor.

Herkesin çiğnediği kural, ilk kural. Sevilla'da mantilla atölyesi olan uzman Juan Foronda şöyle diyor: „Eve döndüğünüzde onu asla hemen kaldırmayın. Havalanması için astarlı bir askıya asın ve takılmış iplik ya da makyaj kalıntısı olup olmadığını kontrol edin.”

Düğüne gitmiş herkes gecenin nasıl bittiğini bilir. Eşya bir sandalyenin üzerine atılır, bir poşete konur ve herkes yatmaya gider. Dantel, makyaj ve terle dolu bir poşette bir geceyi atlatır, sonra o makyaj bir daha çıkmayacak bir lekeye dönüşür.

Temizlik bir ev işi değil

Uzmanlar kesin konuşuyor: her zaman narin kumaşlar ve dantel konusunda uzmanlaşmış kuru temizlemeye. Makinede değil, elde değil, internetten ev tarifleriyle hiç değil. Çok eski parçalarda evde yıkama, doğrudan yırtılmaya giden yol.

Nasıl saklanır

İki yol var. Birincisi ve daha iyisi: kumaş dükkânlarında bulunan sert bir karton rulonun etrafına, önce pelür kâğıdıyla kaplandıktan sonra, gevşekçe sarmak. İkincisi: çok nazikçe katlamak; ağırlık kendi üzerine bastırmasın diye katlar arasına pelür kâğıdı koyarak.

Sonra kumaşın „nefes alması” için temiz keten ya da beyaz pamuklu bir çarşafa veya pelür kâğıdına sarılır. Asla naylona ve asla plastik kılıfa - plastik danteli sarartır. Ve yılda en az bir kez çıkarıp havalandırın.

Artık geç kalındığında

Restorasyon atölyesi L'Arca Barcelona en büyük düşmanı adlandırıyor: nem. Dantel „yıprandığında” - en ufak dokunuşta yırtılmaya başladığında - tek bir çözüm var: orijinaline benzer yeni bir tüle aktarmak. Yani desen kurtarılıyor, zemin değil.

En narin olanlar siyah Chantilly danteli mantillalar; orada ipek iplik kendiliğinden bozuluyor ve tülün tamamı el işi. Kızılımsı tonundan tanınan „blonda” danteli de benzer. Tül üzerine dikilmiş Brüksel danteli daha dayanıklı, çünkü tül makine yapımı. İğne oyası danteli en hassası ve yıkanması hiç önerilmiyor.

Sararma liflerin oksitlenmesinden geliyor ve her işlem uygun değil - ipek geri dönüşü olmayan hasar görebilir. Beyazlatmayı denemeden önce sarı rengin ipeğin doğal yaşlanması mı yoksa kir mi olduğu değerlendirilmeli. Bir de uzmanların fazla dramatize etmeden söylediği bir şey var: bu zanaatı bilen insan sayısı giderek azalıyor.

Makedon düğününün mantığı aynı, malzemesi başka. İşlemeli gömlek, peşkir, yalnızca büyük günler için çıkarılan takılar. Fark şu: bizde saklama talimatını kimse yazmıyor - bakarak öğreniliyordu, bakacak kimse kalmayınca da mahvederek öğreniliyor.