Koçani'deki „Puls" gece kulübünde çıkan yangında hayatını kaybedenlerin aileleri açık bir mesaj verdi - gerçeği ve hesap sorulmasını ararken hiçbir şey onları sarsmayacak. „Melekler Yürüyüşü" adı verilen, siyahlar giyilen yürüyüşte, kimin suçlu olduğu öğrenilene dek vazgeçmeyeceklerini göstermek için yeniden sokağa çıktılar.

Başlıca kaygıları, dava süresince dikkatin özden başka yöne çekilmesi. Sürecin ne kadar uzun süreceğine ve yol boyunca ne tür engeller çıkacağına bakmaksızın, gerçek için son ana dek mücadele edeceklerini vurguluyorlar.

Aylar geçti, ailelerin sürece olan güveni ise kırılgan kalıyor. Sordukları sorular duygusal patlamalar değil - bir toplumun kendine sorması gereken tam da o sorular: mekânın olması gereken izni var mıydı, denetimleri kim imzaladı, kâğıt üzerinde var olan kuralları kim görmezden geldi. Sorumluluk soyut değildir; bir adı ve bir görevi vardır.

Aileler bir davayı canlı tutmak için kendileri yürümek zorunda kalıyorsa, bu kurumların onlara adaletin kendiliğinden geleceği duygusunu verememesinin işaretidir. Onların ısrarı, sistemin davayı sessizce duruşmalar ve ertelemeler arasında kaybetmesine izin vermemesi için en güçlü baskıdır. Her şeyin üzerinde asılı duran soru basit: kim hesap verecek, ve ne zaman?