Родителите на загинатите во пожарот во дискотеката „Пулс” во Кочани испратија јасна порака – ништо нема да ги поколеба во барањето вистина и одговорност. На маршот наречен „Марш на ангелите”, облечени во црно, тие повторно излегоа на улица за да покажат дека нема да се откажат додека не се знае кој е виновен.

Нивната главна загриженост е дека во текот на судскиот процес вниманието се пренасочува од суштината. Тие нагласуваат дека ќе се борат до последен момент за вистината, без оглед колку долго ќе трае постапката и какви пречки ќе се појават по патот.

Поминаа месеци, а довербата на семејствата во процесот останува кревка. Прашањата што ги поставуваат не се емотивни испади – тие се токму прашањата што едно општество мора да си ги постави: дали објектот имал дозвола каква што треба, кој ги потпишал инспекциите, кој ги игнорирал правилата што постоеле на хартија. Одговорноста не е апстрактна; таа има имиња и функции.

Кога родителите мораат сами да маршираат за да го држат случајот жив, тоа е знак дека институциите не успеале да им дадат чувство дека правдата ќе дојде сама. Нивната истрајност е најсилниот притисок врз системот да не дозволи случајот тивко да се изгуби во рочишта и одложувања. Прашањето што виси над сè е едноставно: кој ќе одговара, и кога?