Arsimi i lartë në vend po merr një pastrim çfarë prej kohësh s'e mban mend. Sipas njoftimeve të Ministrisë, tashmë janë mbyllur 18 institute dhe një shkollë private për punë të paligjshme, kurse nën monitorim janë të paktën pesë universitete. Edhe disa institute të tjerë janë para mbylljes. Ministrja Vesna Janevska porositi se parregullsitë do të thonë heqje akreditimesh.

Pas shifrave qëndron një histori më e madhe. Me vite në Maqedoni dihej se një pjesë e arsimit të lartë është fabrikë diplomash - institucione që ekzistojnë vetëm në letër, akreditime të lëshuara pa mbulesë, studentë që paguajnë për një titull, jo për dije. Nëse tani dikush vërtet po i mbyll, kjo është e mirëpritur. Pyetja është pse u deshën kaq shumë dhe kush i la të punojnë kaq vite.

Nga Ministria thonë se qëllimi s'është të mbyllen institucionet, por të vendosen standarde më të larta cilësie dhe të respektohen kriteret ligjore për akreditim. Agjencia për cilësi në bashkëpunim me ekspertë të huaj bën vlerësime. Madje edhe konvikti studentor i Ohrit është nën çelës. Tingëllon si rregull që më në fund po vendoset - por në një vend ku çdo pushtet „pastron" në arsim, ia vlen të pyesësh: pastrim sipas kriterit, apo pastrim sipas listës?

Mbyllja e institucioneve të këqija është një hap në drejtimin e duhur - por nevojitet transparencë. Cilët institute, sipas cilit kriter, çfarë ndodh me studentët që tashmë janë regjistruar aty? Një reformë pa rregulla të qarta lehtë shndërrohet në hakmarrje. Studenti maqedonas meriton një diplomë që vlen diçka jashtë vendit - dhe kjo s'arrihet vetëm me mbyllje, por me një sistem ku cilësia matet njësoj për të gjithë, jo në mënyrë selektive.