Shtëpia e Susana Grisos në Madrid: kadife blu e errët, qilim persian dhe verandë me xham - mësime që vlejnë edhe për një banesë 60 metrash katrorë

Prezantuesja spanjolle e televizionit Susana Griso është çdo mëngjes para kamerës, me nxitim, në zhurmë dhe me lajme që nuk presin. Në shtëpi, në veri të Madridit, ka ndërtuar vendin e kundërt: të qetë, të ndritshëm, të ngadaltë. Arkitekturë bashkëkohore, materiale natyrore si druri dhe guri porcelanor, tone neutrale dhe lidhje e vazhdueshme me natyrën jashtë. Shtëpi për pushim dhe për punë me përqendrim, nën një çati.

Ajo që e bën këtë shtëpi interesante nuk është luksi. Është logjika: çdo kënd ka një detyrë, e asnjëri nuk duket si katalog. Ky është mësim që mund të zbatohet edhe në një banesë 60 metrash katrorë në Aerodrom, jo vetëm në vilë.

Arti i përzierjes: materiale fisnike, tone neutrale dhe prekje ngjyrash

Dhoma e ndenjes funksionon sipas parimit të përzierjes - ulëse të ndryshme, tekstile të ndryshme, por një bazë e qetë. Divani kryesor është prej kadifeje blu të errët, me jastëkë në ngjyrë mustarde. Pranë tij qëndron një kolltuk i lakuar në formë fshikëze, i veshur me bukle të bardhë. Mbi oxhakun panoramik të ndërtuar në mur, në të zezë mat, varet një pasqyrë e madhe me kornizë prej druri natyral. Muri i errët dhe zjarri i ngrohtë janë kontrasti që e mban gjithë hapësirën.

Çelësat e strehës së saj

Dyshemenë e „ngul“ një qilim persian në ngjyrë të kuqe, bordo dhe indigo. Tavolina e kafesë ka kornizë metalike dhe pllakë xhami, kështu që nuk e rëndon hapësirën. Mbi të - mbajtëse cilindrike qirinjsh, skulptura guri dhe kuti me motiv shahu. Këshillë që mund të merret pa para: një qilim i rëndë dhe me motive e qetëson një dhomë të tërë plot mobilje të ndryshme, në vend që ta bëjë edhe më laramane.

Art, zbukurime dhe prekje etnike

Figura druri, fotografi në korniza të bardha, globe dhe libra në rafte. Asgjë nuk është blerë në komplet, gjithçka duket e mbledhur me vite. Pikërisht kjo e bën shtëpinë personale e jo dizajnerike - dhe kjo është më e vështira për t’u blerë.

Kolltuk nga mesi i shekullit të kaluar dhe dritë teknike: këndi i përsosur i leximit

Këndi i leximit është dëshmi se për një hapësirë të mirë nuk duhet një dhomë e tërë. Muri është ngjyrosur në blu të thellë, mat. Para tij qëndron një kolltuk krem në stilin e mesit të shekullit 20, ndërsa në mur ka fotografi bardh e zi. Pranë kolltukut - një llambë dyshemeje me krah të lëvizshëm, që e drejton dritën drejtpërdrejt mbi faqen. Për një kënd të tillë nuk duhet rinovim, mjaftojnë një furçë, bojë dhe një llambë e mirë.

Veranda me xham: një perde xhami që e lidh shtëpinë me natyrën

Dyert e mëdha prej xhami nga dhoma e ndenjes të çojnë në një verandë që përdoret gjatë gjithë vitit. Atje qëndron një tavolinë ngrënieje në natyrë - tavolinë druri, karrige të thurura në ngjyrë krem dhe një stol qeramike me vija të gjelbra e të bardha. Jashtë, shezlongë me korniza metalike të bardha ose druri të ngjyrosur dhe baldakinë të tejdukshëm. Rreth pishinës - livando, bar zbukurues dhe shkurre. Griso ushtron në lëndinë, ndërsa qentë e saj vrapojnë rreth saj.

Kjo shtëpi tregon se xhami ia vlen vetëm nëse pas tij ka jetë, e jo kuti. Sa ballkone me xham janë, në fakt, magazina me pamje?