Anglia 6:4 Franca: Mbape hyri në histori, por Saka ia vodhi spektaklin

Ndeshja për vendin e tretë zakonisht nuk intereson askënd. Kjo ishte përjashtim. Në „Hard Rock“ në Majami, Anglia e mundi Francën me 6:4 në një duel që i ngjante një finaleje basketbolli, jo futbolli. Diklan Rajs shënoi qysh në minutën e tretë, Ezri Konsa goditi me kokë, e pastaj erdhi Bukajo Saka - dy gola deri në pushim dhe mbrojtja franceze plotësisht e thyer. Franca u kthye përmes Kilian Mbapesë, i cili me golin e tij të nëntë në turne u bë golashënuesi më i mirë i kampionateve botërore në histori - rekord për t'u mbajtur mend. Por mbrëmja nuk ishte e tija. Saka shtoi edhe një të tretë nga penalltia, ndërsa Xhud Bellingam vulosi triumfin me një gol solo para fundit. Për Anglinë ky është medalja e parë në kampionat botëror pas 60 vjetësh. Rekordet po bien, ndërsa pyetja mbetet: sa vlen bronzi kur ëndrra ishte ari?

Spanja - Argjentina: finale mes dy brezash, ar për njërin

Sonte në „Metlajf“ në Nju Xhersi luhet ajo për të cilën gjithçka tjetër ishte ngrohje. Spanja, kampionia aktuale evropiane, kundër Argjentinës, kampiones botërore nga Katari që kërkon diçka që askujt nuk i shkon nga dora në erën moderne - mbrojtjen e titullit. Herën e fundit dy kampionate radhazi i fitoi Brazili në vitin 1962. Spanja vjen me një seri prej 37 ndeshjesh pa humbje në kohën e rregullt dhe me gjashtë ndeshje pa gol të pësuar në këtë turne, që është rekord. Selektori Luis de la Fuente në moshën 65-vjeçare mund të bëhet trajneri më i vjetër që fiton një Botëror. Në fushë, ky është edhe një duel brezash - Lionel Mesi përballë Lamin Jamal, djaloshit që futbollin spanjoll e mban drejt së ardhmes. Favorite është Spanja. Por Argjentina me Mesin rrallëherë lexon nga parashikimet.

Ederson mbeti te Atalanta pasi „Junajted“ u tërhoq në vizitën mjekësore

Ndërsa bota shikonte finalen, tregu punonte në heshtje. Ederson nënshkroi një kontratë të re me Atalantën, pasi transferimi te Mançester Junajted dështoi. Anglezët tashmë kishin rënë dakord për një shumë prej 35 milionë funtesh, por e tërhoqën lëvizjen pasi vizita mjekësore ngriti dyshim për lëndim. Një tregim klasik: marrëveshja gati e mbyllur, pastaj u shpërbë në kontrollin e fundit. „Junajted“ ende kërkon një lojtar të tretë të mesfushës pas largimit të Kazemiros dhe lëndimit të Ugartes, ndërsa në lojë është edhe Manu Kone nga Roma. Atalanta, nga ana e saj, e ruajti të vetin - që në futbollin e sotëm vlen sa një blerje e mirë.

Skaloni dhe Pandev: kur selektori argjentinas i „ruante shpinën“ më të madhit tonë

Ja këndi ballkanik që shumëkush do ta humbasë sonte. Lionel Skaloni, njeriu që e çon Argjentinën drejt edhe një kurore, në periudhën 2007-2009 ishte bashkëlojtar i Goran Pandevit te Lacio. Pikërisht atëherë kur futbollisti ynë më i mirë priste gjithçka para vetes dhe Lacio luante në Ligën e kampionëve. Skaloni dy herë ishte në formacion kundër Real Madridit - barazim 2:2 në Romë dhe humbje 3:1 në Madrid - ndeshje në të cilat Pandevi shënoi të tri golat për Lacion. Që njeriu që sot dirigjon me Mesin dikur vraponte në krahun e djathtë ndërsa Pandevi regjisonte magjinë - kjo është një tregim që vetëm një tifoz ballkanik di ta shijojë siç duhet.

Dhe Skaloni luajti edhe në Shkup - dhe pa „Mesin maqedonas“

Ka edhe një vazhdim që tingëllon i pabesueshëm. Më 25 gusht 2011, në një duel të Ligës së Evropës, Lacio ishte mysafir në Shkup kundër Rabotniçkit, ndërsa Skaloni ishte në formacion me shiritin e kapitenit, në pozicionin bek i djathtë. Lacio fitoi me 3:1 - Lazarevski shënoi golin për Rabotniçkin, ndërsa për mysafirët shkëlqyen Roki me dy gola dhe Hernanes. Po atë mbrëmje, nga klubi i Rabotniçkit shansin e mori një lojtar i ri i quajtur „Mesi maqedonas“ - Ivan Nastevski. Ironitë e futbollit janë të pafundme: njeriu që në Shkup pa „Mesin“ tonë, sonte në finalen më të madhe do të ulet në pankinë dhe do të drejtojë Mesin e vërtetë. Ballkani ka një mënyrë të ndërthuret edhe atje ku askush nuk e pret.