Pays de Herve në Belgjikë për 48 orë: djathi i vetëm belg me emërtim të mbrojtur origjine, shurup molle dhe një abaci që i mbijetoi Revolucionit Francez

Një orë e gjysmë me makinë në lindje të Brukselit, pas Liezhit, fillon një rajon ku personazhi kryesor nuk është katedralja, por djathi. Pays de Herve në Valoni ka djathin e Herve-s - të vetmin në gjithë Belgjikën me emërtim të mbrojtur origjine, të marrë në korrik të vitit 1996. Bëhet nga qumështi i lopëve friziane që kullotin në livadhet e lagështa të rrafshnaltës Fagne, ndërsa shijen e përshkruajnë si intensive, të mishtë, me aromë dheu dhe lehtësisht pikante.

Itinerari mund të përshkohet për një ose dy ditë, ose si vazhdim i një vizite në Bruksel. Ndalesa e parë është Aubel, dikur qendër e rëndësishme tregtare e rajonit. Tregu i tij daton nga viti 1630 dhe punon të martën dhe të dielën, nga ora 8 deri në 13, në sheshin Nicolaï - fruta, perime, musht molle, birrë dhe produkte vendore. Aty do ta takoni edhe punëtorinë familjare Siroperie d'Aubel, me traditë dymbëdhjetë brezash, që prodhon shurup, lëngje dhe reçel. Shurupi i saj i Liezhit, lëng i dendur molle dhe dardhe, është shoqëruesi tradicional i djathit të Herve-s.

Në rrethinën e Herve-s, djathëbërësja Fromagerie du Plateau prodhon Mel du Plateau - djathë nga qumësht i papërpunuar, me brumë të shtypur e të zier, që piqet gjashtë muaj mbi dërrasa bredhi. Vizita e udhëhequr zgjat rreth një orë e gjysmë, përfshin bodrumet e pjekjes dhe përfundon me degustim, dhe nëse ju pëlqen diçka, mund edhe ta blini.

Vetë Herve i jep emrin djathit. Djathi i Herve-s është i butë, me lëkurë të larë, nga qumështi i lopës, dhe vjen në dy versione: i butë dhe pikant. Zyra turistike propozon një turne rrethor prej 27 kilometrash që e lidh Herve-n me Val-Dieu dhe me Clermont-sur-Berwinne, i cili konsiderohet një nga fshatrat më të bukur në Valoni: sheshi Place de la Halle, ndërtesa komunale nga fundi i shekullit, kisha e Shën Jakobit Plak, versioni i parë i së cilës është nga shekulli XVI, dhe i ashtuquajturi Kështjella e Dytë.

Etapa e fundit të çon prapa drejt Aubel-it, në ish-abacinë cisterciane Val-Dieu, të themeluar në vitin 1216. Kjo është abacia e vetme belge që i mbijetoi Revolucionit Francez dhe sot është vend pelegrinazhi. Abacia ka traditë të bashkimit të djathit me birrën: djathi shërbehet në 16 gradë, me birrë trapiste Chimay ose Rochefort dhe bukë fshati të thekur. Afër ka dy shtigje të shënuara nëpër natyrë - njëri rreth 800 metra, për gjysmë ore, dhe tjetri 4 kilometra, për rreth një orë e gjysmë.

Për të ngrënë: Casse-Croûte du Val-Dieu, në ish-stallat e vitit 1623, me kuzhinë rajonale, birrë të derdhur dhe musht molle nga abacia; Le Moulin du Val-Dieu, një mulli i vjetër pranë abacisë, me kuzhinë klasike belge; dhe L'Épicurien në Herve, me ndikime evropiane, më i miri në perëndim të diellit.

Për të blerë: Le Herve du Vieux Moulin për djathë Herve dhe djathëra të tjerë rajonalë; Darcis Chocolatier i Jean-Philippe Darcis, të cilin Gault&Millau e shpalli çokollatierin më të mirë të vitit 2026; dhe dyqani i abacisë Val-Dieu, me djathëra, birrë dhe produkte murgjish. Për të fjetur: Les Fines Gueules, me përmendje në udhërrëfyesin Michelin dhe afër djathëbërësve, ose Aux Etangs, në skaj të Herve-s, me restorant me kuzhinë bashkëkohore franceze.

Belgët rreth një djathi ndërtuan një itinerar të tërë me bodrume, tregje, abaci dhe shtigje - dhe e shesin si fundjavë për të cilën ia vlen të ngasësh makinën. A mund një nga djathërat tanë malorë, me historinë e vet për kullotat dhe mjeshtrit, të mbajë një ditë një udhëtim të tillë?