Buqeta është e vetmja gjë që nusja e mban gjithë kohën ndërsa të gjithë shohin nga ajo, dhe njëkohësisht pjesa e vetme e gjithë pamjes për të cilën zakonisht vendoset e fundit dhe më shpejt. Floristët këtë e dinë më mirë se kushdo, prandaj këshilla që japin shkon në drejtim të kundërt me atë që u shitet nuseve: buqetë më e vogël, kërcej më të gjatë, më pak larmi.

Buqeta e madhe punon kundër thuajse çdo nuseje

Shejn Konoli, floristi irlandez që bëri buqetat për Kejt Middlltonin dhe Kamila Parker-Boullsin, është kategorik: „Buqetat e mëdha nusërie janë shumë të ndërlikuara për t'u mbajtur për shumicën e grave." Ai preferon dizajne më të thjeshta dhe më të vogla. Arsyeja nuk është estetike por fizike, sepse një buqetë e madhe e thyen vijën e trupit pikërisht në vendin më të gjerë dhe e detyron nusen ta mbajë me të dyja duart gjithë mbrëmjen.

Kompozimet me kërcej të gjatë punojnë ndryshe. Ato shtojnë vertikalitet dhe e zgjatin pamjen për disa sekonda, pa asnjë ndërhyrje tjetër në veshje. Prandaj nuset më të fotografuara sezonet e fundit mbajnë buqeta të bëra nga një lloj i vetëm luleje, thuajse gjithmonë me kërcell të gjatë. Kompozime të tilla e rrumbullakojnë pamjen pa e marrë përsipër.

Cila ngjyrë kur

E bardha gjithmonë kalon dhe është zgjedhja për ata që nuk duan rrezik. Por ngjyra e gjallëron gjithë pamjen për disa sekonda. E kuqja dhe vishnja janë vjeshtore, rozet punojnë shkëlqyeshëm në pranverë, ndërsa tonet e verdha dhe portokalli janë verore. Ky nuk është rregull por kalendar, dhe ekziston sepse lulet janë sezonale, ndërsa lulet sezonale janë më të lira dhe më rezistente.

Karafilat po kthehen, dhe kjo nuk është rastësi. Në Greqinë antike dhe në Romën e vjetër përdoreshin në ritualet dhe festat lidhur me dashurinë, kështu që kthimi i tyre në dasma ka histori më të thellë seç u atribuohet. Përveç të kuqes dhe të bardhës, ka shumë variante të tjera, ndërsa nuanca e ngjyrës së pjeshkës është një nga më të kërkuarat këtë sezon.

Kalla dhe trëndafili, dy matematika të ndryshme

Kalla vjen nga Afrika e Jugut dhe në Evropë hyri në fund të shekullit të tetëmbëdhjetë. Interesante është se ajo që e shohim si lule në të vërtetë nuk është lule, por një gjethe e madhe që mbështjell një shtyllë me një numër të madh lulesh të imëta. Floristët e duan për qëndrueshmërinë dhe fortësinë e saj, ndërsa nuset për faktin se me një kërcell të vetëm merret një vijë e pastër vertikale.

Trëndafilat kanë mbi 30.000 varietete në botë, ndërsa prej tyre vetëm rreth dy deri tre mijë janë të disponueshme tregtisht. Më të shpeshtat në buqetat e nuseve janë trëndafilat hibridë të çajit, ata të kopshtit, anglezët dhe trëndafilat e imët. Përparësia e tyre është e dyfishtë: gjenden në shumë nuanca dhe kanë kërcell të gjatë, që sërish do të thotë vertikalitet.

Në fund, për ata që duan diçka që nuk harrohet: kombinim i amarantit të gjelbër që bie poshtë dhe shton lëvizje, i anturiumeve të bardha që sjellin strukturë dhe i hortensieve me kërcell të gjatë për volum. Kjo nuk është më buqetë por skulpturë, dhe kërkon një nuse që dëshiron të mbahet mend për të. Gjithçka tjetër është çështje buxheti, ndërsa buxheti i një dasme rrallëherë është i sinqertë me vetveten.