ChatGPT mori portofol: agjentët e IA-së së OpenAI tani blejnë dhe paguajnë për ty, ndërsa Amazon i dëbon nga faqja e vet

OpenAI lëshoi ChatGPT Wallet, një portofol në të cilin përdoruesi i fut kartat e tij një herë, e pastaj agjentët e kompanisë, që OpenAI i quan „dots“, i ndihmojnë të zgjedhë produktin dhe ta përfundojë blerjen. Për momentin vetëm për abonentët e ChatGPT Pro në SHBA mbi 18 vjeç, dhe vetëm me kartë amerikane Visa, Mastercard ose American Express. Lëshimi më i gjerë dhe më shumë dyqane janë premtuar më vonë.

Sistemi është menduar të tingëllojë i sigurt. Portofoli e tarifon kartën përmes një tokeni pagese, kështu që as agjenti, as shitësi nuk i shohin të dhënat e kartës. Para çdo blerjeje përdoruesi i shqyrton produktet, shumën totale dhe kartën, e pastaj e miraton me Face ID ose me gjurmë gishti. Shitësi merr vetëm atë që i duhet për dërgesë, si adresën dhe kontaktin. Bonuset e kartës dhe e drejta për të kontestuar një transaksion mbeten, ndërsa OpenAI paralajmëron edhe kufij shpenzimesh dhe rregulla sipas kategorisë ose periudhës. Mesazhi i kompanisë është se përdoruesit janë „plotësisht në kontroll të blerjeve“.

Pse është kjo më e rëndësishme se sa tingëllon? Kush qëndron mes blerësit dhe arkës, mban pozitën më të rëndësishme në tregtinë online - dhe ajo deri tani ishte në duart e motorëve të kërkimit dhe dyqaneve të mëdha. Amazon këtë e di mirë: tashmë u ka ndaluar agjentëve të IA-së të blejnë në faqen e tij dhe i drejton përdoruesit drejt agjentit të vet, Alexa. Meta thotë se Muse i saj ka mbi 10 milionë përdorues dhe se blerja me ndihmën e inteligjencës artificiale është ndër aktivitetet më të shpeshta. OpenAI, nga ana tjetër, publikoi edhe udhëzime për shitësit se si t'i pranojnë agjentët.

Shifrat nga terreni janë më modeste se njoftimet. DoorDash dhe Uber raportojnë numër të vogël porosish të bëra nga agjentët e IA-së. A duan vërtet njerëzit që një makinë të blejë për ta, apo kompanitë thjesht duan t'ua shesin atë ide?

Në Maqedoni kjo për momentin është histori nga larg, sepse portofoli kërkon kartë amerikane dhe abonim amerikan. Nëse dhe kur të arrijë në Evropë, do të vijë me të njëjtën pyetje: a do t'i lejoje një makine të vendosë çfarë do të blesh, edhe kur klikimi i fundit është yti?