Ura që Moska e ndërton si simbol të fuqisë së vet, sot në mëngjes u kthye në një simbol të diçkaje krejt tjetër - rrëmuje dhe frikë. Në urën e Krimesë, lidhjen e vetme tokësore mes Rusisë dhe gadishullit të aneksuar, u krijua një kolonë prej thuajse 3.000 automjetesh. Nga ana e Kerçit prisnin rreth 1.800 automjete për të lënë Krimenë, me një pritje të vlerësuar prej pesë orësh; nga ana e Tamanit - edhe rreth 1.000, me vonesa mbi tre orë.

Trafiku ishte ndalur plotësisht mes orës 23:50 dhe 6:14 - më shumë se gjashtë orë bllokadë e plotë. Pas rihapjes, u futën kontrolle të detyrueshme manuale të çdo automjeti, gjë që e ngadalësoi drastikisht qarkullimin. Arsyeja? Masa të shtuara sigurie për shkak të kërcënimeve për sulme ukrainase ndaj Krimesë.

Skena është thuajse groteske: shoferë të cilëve u lejohet të mbajnë jo më shumë se 200 litra karburant në bidona, bashkë me ujë të pijshëm, rreshtohen me orë për të kaluar një urë që duhej të ishte dëshmi e një kontrolli të padepërtueshëm. Kur një shtet duhet të kontrollojë me dorë tre mijë makina në urën e vet, kjo nuk është forcë - është nervozizëm.

Për Ballkanin, që i kujton mirë pritjet në kufij dhe kolonat që nuk lëvizin, kjo pamje është e njohur. Dallimi është se këtu, pas automjeteve të ngecura, qëndron një luftë që nuk mbaron, dhe një gadishull e ardhmja e të cilit mbetet pyetje e hapur. Urat ndërtohen për të lidhur - por kur bëhen dalja e vetme nën një kërcënim të vazhdueshëm, ato bëhen edhe kurth.