Xhared Kushner, dhëndri dhe i dërguari i presidentit amerikan, javën e ardhshme udhëton në Izrael për t'u përpjekur ta shpëtojë planin amerikan për Gazën. Me të shkon edhe Nikollaj Mlladenov, përfaqësuesi i lartë i komitetit të paqes së Trumpit. Udhëtimi përfshin edhe Egjiptin, vendin që mban rolin më të vështirë të ndërmjetësit.

Arsyeja e udhëtimit është e thjeshtë: plani u refuzua me zë. Benjamin Netanjahu publikisht e hodhi poshtë dokumentin amerikan me 15 pika më 9 gusht, thuajse dy javë pasi Mlladenovi ua kishte prezantuar. Plani kërkon çarmatimin e Hamasit dhe tërheqjen e forcave izraelite nga Gaza. Hamasi e pranoi. Izraeli u përgjigj se tërheqja është e mundur vetëm pas çarmatimit „të vërtetë” - formulim që e njeh kushdo që dikur ka pritur plotësimin e një kushti.

Kur aleatët pajtohen për qëllimin, por jo për rrugën

Një burim nga komiteti i paqes pohon se Kushneri dhe Mlladenovi shpresojnë në „biseda konstruktive”. I njëjti burim e thotë edhe pikën e pajtimit: si Uashingtoni ashtu edhe Tel Avivi duan një Hamas të demilitarizuar. Ky është i vetmi vend ku dy palët takohen - dhe pikërisht ky është problemi. Kur dy aleatë pajtohen vetëm për pikën përfundimtare, bisedimet reduktohen në atë se kush do të lëshojë i pari rrugës drejt saj.

Armëpushimi i shpallur në tetor të vitit 2025 ishte kthesa e parë në konflikt. Sulmet që atëherë u rralluan, por nuk pushuan. Dhjetë muaj më vonë, kjo ende nuk është paqja që u paralajmërua në tetor.

Zgjedhjet si lojtari i tretë në tryezë

Mbi gjithë këtë rri diçka që rrallë shkruhet në kumtesa. Netanjahu në tetor del në zgjedhje parlamentare me përfundim të pasigurt. Ka premtuar se nuk ka tërheqje dhe hapur dyshon se Hamasi fare do të çarmatoset, duke kërkuar shkatërrim të verifikueshëm të armëve. Çdo hap i tij drejt planit amerikan tani është njëkohësisht edhe hap në fushatën e brendshme.

Prandaj Kushneri nuk shkon të negociojë për Gazën në abstrakt. Shkon të shohë sa hapësirë ka një kryeministër në një vit parazgjedhor - që është pyetje krejt tjetër nga ajo që shkruhet në pesëmbëdhjetë pikat. Ballkani ka mjaft përvojë me plane që rrëzohen jo për shkak të përmbajtjes, por për shkak të kalendarit të zgjedhjeve të dikujt.