Vitello tonnato, mish viçi me salcë ton: gatimi piemontez që tingëllon si gabim në meny dhe përgatitet një ditë përpara

Mish viçi me ton. Tingëllon si gabim në meny, si një kuzhinier që ngatërroi dy porosi. E megjithatë, shumëkush e porosit vitello tonnato në restorantet italiane, por pak e dinë si bëhet. Vjen nga Piemonte, nga rrethina e Torinos, ndërsa në Argjentinë e njohin si vitel toné.

Logjika është e thjeshtë. Mishi i butë, pothuajse neutral, është kanavaca, ndërsa salca e mbart shijen: kremoze, e kripur, me një thartirë të lehtë nga kaperi. Mishi nuk lufton me salcën - e qetëson.

Mishi. Zgjidhet një copë pa yndyrë dhe e njëtrajtshme, për shembull nga kofsha, që të pritet në feta të holla e të barabarta. Fillimisht skuqet nga të gjitha anët, pastaj shtohen perime për supë dhe ujë dhe zihet në zjarr të ulët. Në një tenxhere të zakonshme kjo zgjat rreth një orë e gjysmë, ndërsa në tenxhere me presion rreth 30 minuta. Kuzhinierët këshillojnë që temperatura e brendshme e mishit të mos i kalojë 65 gradët - kështu mbetet i lëngshëm dhe rozë, e jo i thatë dhe gri.

Pushimi është gjysma e recetës. Mishi ftohet në lëngun e vet, pastaj mbështillet dhe shkon në frigorifer, idealisht gjatë natës. Shijet bashkohen, ndërsa mishi i ftohtë pritet më lehtë në feta të holla. Prandaj ky është gatim që bëhet një ditë përpara - dhuratë për këdo që ka mysafirë të dielën.

Salca. Baza është majoneza shtëpiake nga veza, vaji i lulediellit dhe lëngu i limonit. Në të përzihen toni i konservuar, açuget dhe kaperi, dhe sipas nevojës pak nga lëngu ku u zie mishi, që të bëhet kremoze. Dhe një rregull që ia vlen të mbahet mend: „Mos shtoni kripë, sepse açuget dhe kaperi japin mjaftueshëm.“

Shërbehet i ftohtë - feta të holla të radhitura në pjatë, të mbuluara me salcë, me disa kokrra kaperi, një rrip açugeje, pak gjethe të gjelbra, petëza parmixhani ose lëkurë limoni të grirë sipër. Mund të jetë meze, pjatë kryesore ose antipastë. Nuk është e ndërlikuar për t'u bërë. Pjesa më e vështirë është të prisni deri të nesërmen.