Pacientja hyn e shqetësuar për rrathët nën sy. Mjekja e shikon dhe thotë se problemi është pjesërisht diku tjetër - te mbështetja e humbur e mollëzës. „Mollëza është strukturë mbajtëse“, thotë dr. Beatriz Beltran, mjeke estetike nga Barcelona, dhe me këtë e gjithë logjika e trajtimit ndryshon.

Atë që pacienti e sheh si të metë më vete - hijen nën sy, nofullën e rënë, një rrudhë - mjekja e sheh si pasojë të diçkaje që ka lëshuar në një vend tjetër. „Nuk mund t'i trajtojmë rrathët nën sy, nofullën ose rrudhën si elemente të izoluara“, thotë ajo.

Por më interesante është fjalia për atë çfarë njerëzit në të vërtetë kërkojnë: „Gjithnjë e më shpesh shohim paciente që duan të duken më mirë, por jo ndryshe.“ Ky është një rishikim i heshtur i një dekade të tërë në të cilën mjekësia estetike shiti transformim, e jo mirëmbajtje.

Arsenali është i njohur - acid hialuronik i vendosur strategjikisht, biostimulues të kolagjenit, teknologji shtrënguese si Termazhi dhe Ulterapia. Asgjë nga këto nuk është e re. E re është se te cila pjesë e fytyrës drejtohet dhe me çfarë qëllimi.

A është kjo përparim apo thjesht histori më e mirë shitjeje? Ndoshta të dyja. Një industri që me vite mësonte se më shumë është më mirë, tani shet më pak - dhe për më pak faturon njësoj. Por rezultati që pacienti kërkon është i sinqertë: të mos i ngjajë dikujt tjetër në pasqyrë.

Te ne kjo është edhe më e vështirë të merret, sepse tregu është më i vogël dhe reklama më agresive. Pyetja që vlen të parashtrohet para çdo ndërhyrjeje është e njëjta që e parashtron edhe mjekja: a është kjo që shoh problemi, apo vetëm vendi ku problemi shihet?