Fustani i bardhë i nusërisë nuk është traditë shekullore. Mbretëresha Viktoria e popullarizoi në vitin 1840 dhe që atëherë u bë aq e nënkuptuar sa një nuse me ngjyrë tjetër përjetohet si deklaratë. Një listë me nëntë dasma tregon se deklarata zakonisht ka qenë shumë më e qetë nga sa dukej.

Më e njohura është ajo e Beatriçe Boromeos - më 25 korrik 2015, në pallatin Grimaldi në Monako, me mëndafsh rozë me qëndisje lulesh dhe mantel shifoni, punë e Valentinos. Dasmë aristokrate me ngjyrë që asnjë protokoll nuk e parashikonte, dhe askush nuk u revoltua.

Odri Hepbërn shkoi edhe më tej në vitin 1969 - fustan mini rozë i çelët i Ibër dë Zhivanshit. Për atë kohë ajo ishte devijim i dyfishtë: edhe ngjyra edhe gjatësia.

Gven Stefani në vitin 2002 u martua me mëndafsh që nga e bardha kalon në fuksia, me prerje asimetrike dhe fund fjalë për fjalë të spërkatur me ngjyrë - modë e lartë e Xhon Galianos. Elizabet Tejlor në vitin 1964 zgjodhi një fustan të verdhë bejbidoll me zbukurim lulesh në kokë. Ema Tompson shkoi në drejtim rilindës, me korse dhe fund të fryrë me motive. Viktoria Bekam zgjodhi fustan asimetrik në ngjyrë vjollce me detaj lulesh.

Kloi Morec u martua me ngjyrë të kaltër të çelët, dizajn i Nikola Geskierit për Louis Vuitton. Mendi Mur me tyl rozë të çelët me volane, firmë e Rodarte-s. Kurse lejdi Kiti Spenser në korrik 2021, në vilën Aldobrandini në Romë, veshi organcë dhe mëndafsh me lule të pikturuara me dorë dhe kristale nga moda e lartë e Dolce & Gabbana.

Ajo që i lidh të gjitha këto dasma nuk është rebelimi, por buxheti. Kur fustanin ta qep një shtëpi e modës së lartë posaçërisht për ty, ngjyra bëhet edhe një zë në bisedë, jo rrezik. Nusja që te ne do të nisej nëpër shteg me të verdhë do të jetë temë e dasmës më gjatë se dhëndri - dhe kjo nuk është pyetje dizajni, por pyetje e mjedisit.

Prandaj listat e këtij lloji respektohen, por rrallë kopjohen. Rregulli që Viktoria e vendosi gati dyqind vjet më parë ende qëndron sepse askush nuk dëshiron ta testojë në dasmën e vet.