Ka fitore që dhembin më shumë se humbjet, dhe Luis Enrike e di këtë. Pas finales në Budapest në të cilën PSZH-ja e tij fitoi Ligën e Kampionëve kundër Arsenalit, trajneri nuk festoi në kurriz të kundërshtarit - por u tha diçka që tingëllon gati si ngushëllim dhe si kërcënim njëkohësisht: „Është mizore për tifozët e Arsenalit, por është e pashmangshme që ky klub do ta fitojë Ligën e Kampionëve."

PSZH festoi pas penalltive - 4:3, pasi 90 minutat dhe vazhdimet përfunduan 1:1. Arsenali doli në epërsi herët, në minutën e 6-të përmes Kai Havercit, dhe deri në momentet e fundit kundërmonte kurora e parë evropiane në historinë e klubit. Por futbolli rrallë shpërblen sipas skenarit.

Barazimi erdhi nga pika e bardhë: Usman Dembele ishte preciz pasi Kristijan Moskera rrëzoi Hviça Kvarackhelian në zonën e ndëshkimit. E në llotarinë e penalltive, aty ku nervat vendosin më shumë se teknika, Arsenali humbi ato kyçet - Ebereçi Eze dhe Gabriel Magaljaes i humbën të vetat.

Dhe kështu pritja vazhdon. Arsenali, klub me histori dhe buxhet për të cilin shumëkush vetëm ëndërron, ende nuk e ka atë trofe në vitrinë. Enrike pohon se janë „gjithnjë e më afër" - çka është lehtë të thuhet kur ti je ai që sapo e ngriti.

A është vërtet e pashmangshme? Në futboll „e pashmangshme" është fjala më e shtrenjtë - shqiptohet lehtë, paguhet rëndë. Pyesni Arsenalin, që prej vitesh është „një hap larg" nga diçka që vazhdimisht i shket nëpër gishta pikërisht në momentin kur duket më afër.