Gjashtë milionë antilopa, një kënetë që dridhet dhe një shkëmb me peshq 55 milionë vjeçarë: pesë lokalitetet e reja natyrore të UNESKO-s

UNESKO regjistroi njëzet e pesë lokalitete të reja në Listën e trashëgimisë botërore - nëntëmbëdhjetë kulturore, një të përzier dhe pesë natyrore. Pikërisht ato pesë janë më interesantet, sepse asnjëri prej tyre nuk është vend që të vjen ndërmend kur mendon për „trashëgimi botërore“. Nuk ka Maçu Pikçu, nuk ka piramida. Ka një kënetë në Xhorxhia dhe një shkëmb me peshq në Danimarkë.

Rezervati detar i Akabës, Jordani. Gardhi koralor tropik më verior i planetit, në Detin e Kuq. Mbi 150 lloje koralesh të fortë, mbi 500 lloje peshqish dhe rreth një mijë lloje molusqesh. Një tank i fundosur dhe një avion „Herkules C-130“ punojnë atje si gardhe artificiale - mbeturinë njerëzore e shndërruar në habitat. Te zhytja më e qasshme arrihet nga plazhi Berenis.

Peizazhi migrues Boma-Badingilo, Sudani i Jugut. Njëmbëdhjetë presje dy milionë hektarë. Gjashtë milionë antilopa kob, tjang dhe gazela mongala lëvizin pas shiut dhe pas kullotave - migrimi tokësor më i madh që kemi. Ka elefantë, luanë, leopardë, gepardë dhe qen të egër afrikanë. Lokaliteti u vendos menjëherë edhe në listën e trashëgimisë së rrezikuar, ndërsa Ministria spanjolle e Punëve të Jashtme rekomandon të mos udhëtohet atje. Natyra më e pasur në listë është njëkohësisht edhe më e paqasshmja - dhe kjo nuk është rastësi.

Vadi Vuraja, Emiratet e Bashkuara Arabe. Male, ujëvara dhe pishina natyrore në mes të një rajoni të thatë, në malet Haxhar, emirati Fuxhaira. Këtu jeton tari arab - dhi mali endemike për Gadishullin Arabik. Dyzet e pesë kilometra nga qyteti i Fuxhairës, rreth dy orë nga Dubai, ndërsa sezoni i vizitave fillon në tetor.

Okefenoki, Shtetet e Bashkuara. Mbi 160.000 hektarë kënetë në Xhorxhian juglindore, një nga kënetat e ujërave të ëmbla më të ruajtura në Amerikën e Veriut. Këtu lindin lumenjtë Suoni dhe Shën Meris. Emri do të thotë „tokë që dridhet“ - për shkak të ishujve pluskues prej torfe që lëvizin nën këmbë. Aligatorë, qindra lloje zogjsh, breshka, gjarpërinj dhe peshq. Katër orë me veturë nga Atlanta.

Fosilet e peshqve te Limfjordi perëndimor, Danimarkë. Dy shkëmbinj bregdetarë - Hanklit në ishullin Mors, i lartë gjashtëdhjetë metra, dhe Knudeklint në ishullin Fur, i lartë tridhjetë e pesë. Në ta janë shkruar 55 milionë vjet: momenti kur peshqit modernë kockorë u përhapën pas zhdukjes së dinosaurëve. Mbi 80 lloje peshqish, plus breshka deti, zogj, insekte dhe bimë, të ruajtura në argjilë të përzier me hi vullkanik.

Pesë lokalitete, dhe vetëm njëri prej tyre është në Evropë. Katër të tjerët kërkojnë vizë, fluturim të gjatë ose guxim - e për njërin prej tyre rekomandohet zyrtarisht të mos vizitohet. Lista e trashëgimisë botërore prej kohësh pushoi së qeni udhërrëfyes turistik; ajo është listë gjërash që duam të mbijetojnë.